Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 303 guests online

Who's Online

Έχουμε 1139 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Όταν άρχισα να ξεδιαλύνω τα χρώματα,

βρήκα όλες τις άγνωστες αποχρώσεις
που έψαχνα κι' αναζητούσα
σ' όλα τα βήματα,
σ' όλα τα πεζοδρόμια,
τις κλειστές αίθουσες
και τα δωμάτια,
που μύριζαν βαριά
πλήξη και μελαγχολία.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Πόρτα παλιά, χοντρή, διπλή με ξύλο ξεβαμμένο.
Μεγάλη είσοδος, πλατειά, μεγάρου πολιτείας.
Παλιά γραφεία νάν' πολλά, όλες τις επιστήμες,
διάφορες συναλλαγές, διάφορες τις φήμες.
Φήμες γι' αρίστους νομικούς, πολύ καλούς μηχανικούς
μα και για τοκογλύφους.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ανεμοδέντρι παρατημένο
και ξεχασμένο
λάθος υπάρχει,
μόνο και πόνο σκαρφαλωμένο
πάνω στον βράχο, κύκλωπα κάστρο,
που λίγο χώμα πατάει μόνο
μικρή η ρίζα μοναδική,
αγώνα όρθιο να σταθεί.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Στην γωνία του γιατί, σταμάτησα για λίγο.
Προσπάθησα να θυμηθώ πως χαμογελούν οι άνθρωποι,
ατενίζοντας την σβησμένη εστία της φωτιάς,
της καμένης αρχής πούφερνε το κρύο
και τ' άπλωνε παντού, περνώντας από μένα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Και καθώς φεύγεις από τα ερείπια
κοιτάς πίσω σου να δεις τι άφησες,
αν άξιζε κάτι από την δικιά σου ιστορία,
αν θα το ψιθυρίζει για κάποιες στιγμές ο αέρας...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0

Τις κρύες νύχτες με θυμάσαι…
Την ώρα που οι άλλοι ψιθυρίζουν
Μία τελευταία προσευχή.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
4.0

Ζωή χαμένη , χρόνια από στάχτη
στιγμές χαμένες στο κενό .
μορφές που τρέμουν , μέσα στη θλίψη
πότε θα φύγω από δω.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Σαν ένα σκίρτημα αγωνίας που κατακλύζει το μυαλό μου
Σαν την αφελή αταξία ενός μικρού παιδιού
Βυθίζομαι μέσα στην όμορφη πλάνη σου
Κτίζοντας γύρω μου ένα ψεύτικο κόσμο .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Μια ηλιαχτίδα σκίζει την ψυχή μου
μια νέα ύπαρξη μέσα στον κόσμο αυτό
κι ένα ρίγος περναει το κορμί μου
με ένα σκίρτημα που μοιάζει απόκοσμο .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0

Έβαψα την παλιά πόρτα και σε περίμενα.
Άργησες να μπεις μέσα
και δεν ξανάρθες ποτέ

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0
Χάθηκες..

Έσπασα τις καλαμιές
που μ' εμπόδιζαν
να κοιτάξω τον ήλιο
μήπως κι' έφτασες σ' αυτόν
πριν από μένα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Κέλυφος που σπάει,
σπέρμα στην φυλακή της φάτνης του
που αγωνιά να γεννηθεί
και σπρώχνει το θέλω.

Χρόνος που καλωσορίζει
γελώντας δυνατά,
άγνωστο αν από χαρά,
μίσος ή ειρωνία.



Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Όγκος στο πολλαπλάσιο, του στεναγμού το βάρος.
Θόρυβος, σφύριγμα βαρύ, υγρό ' ναι το φιλί του.
Ωκεανός απέραντος και είναι θυμωμένος.
Ορυμαγδός η ανάσα του, ανάσα που ουρλιάζει.
Ήρθε το θες στα ξαφνικά, σαν έτρωγε το πλήρωμα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Σου ‘παν πως δεν έχεις δικαίωμα στα όνειρα ,

πως δεν είσαι ένα παιδί σαν όλα τ’ άλλα .

και ένιωσαν ότι ήσουν πρόβλημα γι’ αυτούς

παιδί για τον καιάδα .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0

Αυτές οι καταραμένες ώρες της σιωπής
Που γεννιούνται μετά την μεγάλη παρακμή
Ριζώνουν βαθιά μέσα στη ψυχή μας για χρόνια....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
4.0

Το κάστρο δεν έπεφτε με τίποτα
Και τα χρόνια μάς προσπέρασαν βίαια,
Αφήνοντας εφιάλτες και σταυρούς στη γη.
Οι στρατιώτες δεν τραγουδάνε στις φωτιές
Παρά κοιτάνε με γυάλινα μάτια την θάλασσα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Χρυσό κλουβί φτιαγμένο απ άχυρο
Μέσα σ αυτό χοροπηδάμε όλοι
Σαν το πουλί που πηδά αμέριμνο
Αργοπεθαίνουμε σ αυτή την πόλη

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Κρυστάλλινη σφαίρα , η ζωή μου γεμάτη με χρώμα
κι εγώ μοναχικός διαβάτης μέσα στο χρόνο
παρατηρώντας τα χρώματα της ν’ αρμενίζουν ακόμα
με το μυαλό ζαλισμένο σ ένα ψεύτικο κόσμο .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Σαν ένα φως υπερκόσμιο σκίζεις το μυαλό μου
Ρουφώντας κάτι απ’ την ψυχή μου
Και σαν ζητιάνος αναζητάς τον οβολό μου
Λίγο από το είναι μου , την ύπαρξη μου .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0
Η πυξίδα

Κοίταξα προς τον βορά
κι' είδα την πυξίδα μου
να παλεύει τους κύκλους της ταραγμένη
.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αγίνωτα μάρμαρα

Σ' αυτόν τον τόπο                                                                          ( Δημοφιλές από κοινό )

ποτέ και τίποτα δεν τέλειωσε,

γιατι οι μορφές πήγαν ψηλά

και χτίσανε τ' αστέρια.

 

Νίκος  Στυλιανού

 

 

 


Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: