Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 103 guests online

Who's Online

Έχουμε 1098 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ένας θάλαμος νοσοκομείου... Ένα κρεβάτι δίπλα σε κάποια μηχανήματα... και πάνω του ξαπλωμένος... Εγώ !! Δεξιά μου και πάνω από το κεφάλι μου, ένας στύλος με μία φιάλη ορού να κρέμεται και η σωλήνα να καταλήγει σε ενδοφλέβιο καθετήρα στο δεξί μου χέρι ... Δίπλα, ένα κομοδίνο και ένα μεγάλο κρυστάλλινο βάζο με πολλά λουλούδια... Ακόμη μία καρέκλα παραδίπλα και ένας μοναχός να κάθεται κρατώντας ένα κομποσκοίνι στα δάχτυλα του, διαβάζοντας με αφοσίωση ένα χοντρό προσευχητάρι...

>>> Ωραία !... Κι εγώ δεν έχω πάρει χαμπάρι το τι έγινε, μονολόγησα...

>>> Είναι ο μοναχός Αρτέμιος κοντά σου... Είναι και Γιατρός !.... Μην ανησυχείς !....

>>> Τώρα ησύχασα !... Είπα... Δηλαδή από ότι είδα ...είμαι σε κώμα... και δεν το ξέρει και κανένας !.....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Υπάρχει αυτή η μυστήρια, ανεξήγητη «αναζωογονητική» και «προωθητική» θεία αύρα, όποτε πλησιάζω σε Μοναστήρι !... Υπάρχει κάτι που πηγάζει απροσδιόριστα από κάτι μεγάλο, αληθινό που είναι τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά μου που με περιβάλλει και που σχεδόν αισθάνομαι πως το αγγίζω, κάτι που λες τρυπώνει μέσα μου και αγαλλιάζει τη ψυχή και το πνεύμα !... 7 το πρωί – Σεπτέμβριος.. Ο πιο παράδοξος και απροσδιόριστος μήνας μου τα τελευταία χρόνια... Η ιερά μονή των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, με εντυπωσίασε με τη θετική «φόρτιση» που με γέμισε ακόμα από τα πρώτα βήματα μόλις εισήλθαμε στο προαύλιο του κτηριακού συγκροτήματος, κατευθυνόμενοι στο δασύλλιο που θα γινόταν η συνάντηση με τους 7 «Αόρατους Ερημίτες».

... Ήταν όλοι τους εκεί – παρόντες αυτή τη φορά και μας περίμεναν !...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Με χαρά αλλά και με κάποια «περίεργη εσωτερική ανησυχία» πληροφορήθηκα από τον Ιοθώρ, πως θα ερχόμαστε ξανά σε επαφή με τους 7 αόρατους μοναχούς !.. Αυτή τη φορά η συνάντηση όπως είπε θα γινόταν στο δασύλλιο της ιεράς μονής των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, στη Χασιά της Αττικής, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της Πάρνηθας...

>>> Και ποιος είναι ο λόγος αυτής της συνάντησης ? Τον ρώτησα αμέσως..

Ο Ιοθώρ περιέργως, δεν απάντησε άμεσα στην ερώτηση, μιλώντας γενικά και αόριστα.... Στην επιμονή μου όμως, αναγκάστηκε να μιλήσει πιο συγκεκριμένα...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Kαι μόνο ότι βρισκόμουν ακόμη στον ορίζοντα της Σκέψης Του, με έκανε να σκιρτήσω από  χαρά, Τιμή και Ευγνωμοσύνη...
Ήταν η στιγμή και πάλι που άκουσα τις καμπάνες να Χτυπούν δυνατά και χαρμόσυνα... όταν ο Ιοθώρ μου μετέφερε τα Λόγια και το Μήνυμα του Θείου Ουριήλ…

>>> Και ο Ιοθώρ επανέλαβε, πως Κατ’ εντολή Του, έπρεπε να κόψω ένα κομμάτι από το Σταυρό, που μου είχε δώσει στη μικρή ξύλινη κασετίνα «Εκεί και Τότε» και να τον προσφέρω στην Ερατώ, ως Ασπίδα Προστασίας της από τους Δαίμονες !...

Έτσι και έγινε ! Η Ερατώ όταν το έμαθε και όταν ήρθε η ώρα .... τελείως αυθόρμητα γονάτισε, έκανε το σταυρό της και βγάζοντας ένα λευκό μαντήλι από την τσάντα της, παρέλαβε το Θείο φυλαχτό με αργές κινήσεις και το τύλιξε με μεγάλη προσοχή, διπλώνοντας το σταυρωτά !.... Ενώ έκλεισε τα μάτια, κάνοντας ψιθυριστά «ευνόητη» προσευχή, ευχαριστώντας Τον Θείο Ουριήλ, για το τόσο Πολύτιμο και Ακριβό Δώρο, Ζωής !... Αμέσως μετά σηκώθηκε βάζοντας το φυλαχτό στην αριστερή τσέπη στο πουκάμισο της, κουμπώνοντας τη και φέρνοντας τη δεξιά παλάμη της στο μέρος της καρδιάς της....

Ο ουρανός, άγριος, βαρύς και θεοσκότεινος... Ο αέρας Καυτός μαστίγωνε το ψέμα, την απάτη, την αλαζονεία, το μίσος, τον φθόνο, τη δολοπλοκία, την πλαστή έρπουσα φύση... και άλλες τόσες προεκτάσεις των δομικών στοιχείων της δαιμονικής προσωπικότητας του Ιαλδαβαώθ....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Εκείνο το χάραμα του πρωινού είχε μια γλυκιά γεύση βανίλιας και απαλό άρωμα κανέλλας... Η ενέργεια παράδοξα πως, ήταν λες αγκαλιά με τη χαρά σε ένα ατέλειωτο ουράνιο βαλς, που σε ανέβαζε σε απροσδιόριστα ύψη ευτυχίας....

Ακριβώς έτσι μου είχε περιγράψει με τα πιο έντονα χρώματα, η Ερατώ εκείνο το πρωινό της Πέμπτης...

Εγώ απ’ τα λεγόμενα της αλλά και τον τρόπο που μίλαγε κατάλαβα ό,τι τα «απροσδιόριστα ύψη» που είπε, δεν ήταν παρά τα ύψη της Αγάπης !.... Μιας Ουράνιας Αγάπης !... Της Αγάπης της για τον Ιοθώρ !...

>>> ΝΑΙ ... μου είπε... όμως ήταν και κάτι άλλο.... Ήταν και αυτό που ένιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου, όταν τραβώντας την βελούδινη αυλαία έμεινα εμβρόντητη από αυτό που αντίκρισα... Ήταν αυτό που ένιωσα όταν τα γόνατα μου λύγισαν... όταν ένας Μαέστρος άφησε τη "μπαγκέτα" του, κατέβηκε από το Πόντιουμ, ήρθε κοντά μου κάνοντας ελαφρά υπόκλιση... και φιλώντας το χέρι μου, με οδήγησε σε μια άδεια καρέκλα , που υπήρχε μια μεγάλη λευκή ανθοδέσμη από λευκά τριαντάφυλλα.... ενώ όλοι χειροκροτούσαν χαμογελώντας μου.... Αυτή την ονειρική στιγμή και αυτή την υποδοχή.. δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ !... Και ούτε ποτέ μπορούσα να φανταστώ πως θα συνέβαινε, ακόμα και στα πιο τρελά όνειρα μου. Oύτε ποτέ θα μπορούσα να φαντασθώ πως θα υπήρχε περίπτωση να παίξω εγώ σε μια τόσο μεγάλη φανταστική ορχήστρα !....

Η Ερατώ ήταν πραγματικά πολύ συγκινημένη... τα μάτια της ήταν συνεχώς δακρυσμένα.....

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: