στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Ο Ιοθώρ ακούγοντας τα όσα είχε πει ο Χάρης, έκανε ένα βήμα μπροστά και ήρθε σχεδόν πρόσωπο με τον Γιατρό που τον παρατήρησε ξαφνικά, μάλλον ... αιφνιδιασμένος.
>>> Μήπως εσείς ?.... Λέω,... μήπως είσαστε ο κύριος Ιοθώρ !.... ρώτησε σχεδόν χωρίς σφυγμό ο Χάρης....
>>> Όχι !.... Δεν είμαι ο κύριος Ιοθώρ, όπως το εννοείς εσύ !... Είμαι Ο Ιοθώρ... αυτός που σου είπε ο Μοναχός Μάξιμος...
>>> Ναι !... Συγνώμη... δεν... δεν σας γνωρίζω... με... με συγχωρείτε... χαίρομαι πολύ που σας συναντώ !..... Νομίζω πως ακούσατε όσα είπα... μπορείτε... πήγε να ρωτήσει μάλλον, χωρίς να ολοκληρώσει τη φράση του...
Ο Ιοθώρ δεν είπε τίποτα... Έβαλε το χέρι του στον ώμο του Γιατρού και τον οδήγησε προς ένα κοντινό παγκάκι σε κάποια μικρή απόσταση... Εκεί άρχισαν να συνομιλούν όπως φάνηκε, ενώ εγώ προσπάθησα να σταματήσω την Ερατώ που έκανε κίνηση όπως έδειξε να πάει προς το μέρος τους.
>>> Καλύτερα άφησε τους για λίγο μόνους, μην τους διακόψεις... Νομίζω πως, ότι του λέει ο Ιοθώρ θα είναι πολύ σημαντικά και χρήσιμα για τον ίδιο..
Ξαφνικά η Ερατώ σκίρτησε και έβγαλε μια περίεργη κραυγή.. δείχνοντας προς το μέρος τους !...
>>> Θεέ μου !... Που πήγαν ? Δεν κάθονται στο παγκάκι !... Εξαφανίστηκαν !....
Κοίταξα προς το μέρος που καθόντουσαν... Ξαφνιάστηκα τώρα και εγώ με τη σειρά μου ! Δεν ήταν μόνο ο Ιοθώρ και ο Γιατρός, αλλά τώρα υπήρχε και ένας τρίτος που καθόταν μαζί τους !.... Προσπάθησα να δω καλύτερα, αλλά δεν τον γνώριζα, ήταν άγνωστος, τον έβλεπα για πρώτη φορά.... Αυτό που κατάλαβα όμως και ήμουν βέβαιος, ήταν πως ο «μυστηριώδης» ξένος δεν ήταν άνθρωπος, αλλά κάποιος Ουράνιος που τον είχε καλέσει ο Ιοθώρ !.... Αυτή ήταν και η αιτία που η Ερατώ αυτή τη στιγμή δεν μπορούσε να τους δει.... Απλά γιατί δεν της το επέτρεπαν !.....
>>> Εντάξει μην ανησυχείς Ερατώ... κάπου θα πετάχτηκαν για μια στιγμή και δεν τους πήραμε χαμπάρι !... Είπα γρήγορα στην Ερατώ για να την καθησυχάσω....
Την είδα πως ηρέμησε, όταν είδαμε τον Ιοθώρ να επιστρέφει κοντά μας, αλλά μόνος του !.... Πριν προλάβω να μιλήσω με πρόλαβε η Ερατώ...
>>> Τι έγινε ? Που είχατε πάει ? Που είναι ο Χάρης ?...
>>> Τον πήγα λίγο πιο κάτω να του δείξω κάτι και μετά έφυγε, θα τον ξαναδούμε όμως σύντομα !....
Ναι !... Εδώ υπάρχει ένα ατόπημα ! Όπως είναι γνωστό Ο Ιοθώρ όπως και κάθε Ουράνιος υποθέτω, πως ποτέ δεν λέει ψέματα, και το έχουμε διαπιστώσει στο παρελθόν. Όμως τώρα αυτός ο κανόνας έχει παραβιαστεί, γιατί εγώ ήξερα την αλήθεια, εκτός από το που βρίσκεται ο Χάρης.....
Όταν ξαφνικά στο μυαλό μου ακούστηκε δυνατά η φωνή του Ιοθώρ που δεν ήταν και τόσο ήρεμη αυτή τη φορά (( >>> Είναι μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις που ακόμα και ένας Ουράνιος, μπορεί να πει κάτι διαφορετικό από την πραγματικότητα, όταν συντρέχει σοβαρός λόγος, διαταραχής ή βλάβης στην νόηση και στην ψυχή κάποιου ανθρώπου !.... Και αν δεν το καταλαβαίνεις αυτή τη στιγμή, θα δοθεί η ευκαιρία να στο εξηγήσω διεξοδικότερα για να το εννοήσεις καλύτερα.... Δεν ήθελα να δημιουργηθεί πάλι κάποιο «ψυχολογικό» τραύμα στην Ερατώ .... μετά τα όσα έχει περάσει και τα τόσα « κακοποιητικά χτυπήματα έχει υποστεί « από τους δαίμονες, .. εσύ νομίζω ότι καταλαβαίνεις πως ακόμα δεν είναι έτοιμη 100%.... για όλη την αλήθεια....))
Είχε δίκιο ο Ιοθώρ, τώρα που το σκεφτόμουν... Η Ερατώ μετά την γνωριμία και την επαφή της με τον Ιοθώρ, είχε στοχοποιηθεί από τους Δαίμονες και είχε κακοποιηθεί βάναυσα, ψυχολογικά, όπως έχουμε παρακολουθήσει... Συνεπώς σωστά ο Ιοθώρ προσπαθούσε με κάθε τρόπο να την προφυλάξει από τις «έχιδνες», όπως τους είχε ονομάσει Ο Ίδιος Ο Χριστός στους μαθητές Του...
Αυτό που είχε απομείνει στο μυαλό μου μετά και τα τελευταία γεγονότα, ήταν η απορία τι είχε γίνει ο Γιατρός.... Τι να έχει συμβεί αναρωτήθηκα ?... Ακόμα δεν μπορούσα να δώσω κάποια εξήγηση, έως την στιγμή την επόμενη μέρα που συναντήθηκα με τον Ιοθώρ, που ήρθε στην ώρα ακριβώς που είχαμε πει, στη γνωστή καφετέρια της πλατείας, που περίπου ας πούμε είχε γίνει το «στέκι» μας στην περίπτωση που είχαμε τον χρόνο...
>>> Ναι !... Ναι !.. Ξέρω ... Τα ίδια και τα ίδια πάλι... Θα αρχίσεις τις ερωτήσεις και τις εξηγήσεις.... αρχίζω να... βαριέμαι !...
>>> Με προσβάλεις !... Είπα απότομα στον Ιοθώρ, με αυτό που λες....κάπως αιφνιδιασμένος...
>>> Πάρ’ το και μια φορά σαν χιούμορ !... Δεν έχω το δικαίωμα κάποια φορά να σε «πειράξω» και εγώ ?... Αφού στο επίπεδο σου «υπάρχω» και με τους δικούς σας κανόνες ?...
>>> Εντάξει... Το προσπερνάω ... του απάντησα... Τι έγινε τελικά με τον Χάρη εχθές ? Πως εξαφανίστηκε έτσι ξαφνικά ?..
>>> Τα βλέπεις ?.... Άρχισες αμέσως τις ερωτήσεις.... Καλά – καλά μη πεις τίποτα... δεν είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα...
Και ενώ ήθελες να με ρωτήσεις πρώτα, ποιος ήταν ο «άγνωστος» ανάμεσα μας το παρέλειψες...
>>> Ναι και αυτό !... Θα σε ρωτούσα στη συνέχεια.. του απάντησα. Άλλωστε το κατάλαβα πως ήταν «συγχωριανός σου»....
Ε .... Καιρός ήταν !... Έκανα τον Ιοθώρ να γελάσει επιτέλους !....
>>> Λοιπόν... Ο Ασπιθέας – αυτό είναι το όνομα του – και ανήκει στην ομάδα του Συνθία, τον οποίο γνώρισες... Ο Ασπιθέας λοιπόν συνόδευσε τον Χάρη στο Μοναστήρι του Αγίου Νικόδημου, όπου τους περίμενε ο Ηγούμενος, τον οποίο γνωρίζεις και είναι ο πλέον κατάλληλος για να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τους δαίμονες.... Τα υπόλοιπα τα έχεις καταλάβει σωστά... Και καλά έκανες και απάντησες όπως έπρεπε στην Ερατώ... Και αυτή είναι το κύριο Πρόβλημα μας και όχι όλα τα υπόλοιπα.... Είναι πλέον ο καιρός να «ανέβει επίπεδο», να «μάθει», να «γνωρίσει» και να «μυηθεί» την Πραγματική Αλήθεια.. και τώρα είναι ευκολότερο που φέρει πλέον και την «προστασία» Του Θείου Ουριήλ !.... Και σε αυτό πρέπει πλέον να επικεντρωθώ γιατί ο χρόνος τελειώνει !....
(συνεχίζεται....)
Νίκος Στυλιανού
Υ.Γ. Θέλω να απαντήσω στα μηνύματα σας, αν και με κάποια καθυστέρηση, πως αναγνωρίζω το δίκαιο παράπονο σας, ότι οι αναρτήσεις για το έργο ΕΡΑΤΩ & ΙΟΘΩΡ γίνονται με μεγάλη όπως παραπονιέστε, καθυστέρηση. Είναι σωστό αυτό και συμβαίνει όπως καταλαβαίνετε λόγω έλλειψης χρόνου... Όμως θα προσπαθήσω όσο μπορώ ο χρόνος που μεσολαβεί να μειωθεί στο συντομότερο δυνατό. Και ακόμα θέλω να σας πω, πως σχετικά με το θέμα της αφήγησης η οποία για να ακολουθεί κάθε κείμενο έχει καταστεί αδύνατο, λόγω της χρονοβόρου διαδικασίας που απαιτείται και την οποία ομολογώ, όπως έχω ξαναπεί, πως δεν γνώριζα πριν ασχοληθώ. Γι’ αυτό η αφήγηση δεν θα καταργηθεί μεν, αλλά δεν θα ακολουθεί όλα τα κείμενα και θα γίνεται σταδιακά και κατ’ επιλογή στα κυριότερα και πιο σημαντικά κείμενα και ποιήματα.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας
Με Εκτίμηση
Νίκος Στυλιανού