Το γραφειο ηταν μεγαλο, οπως αρμοζει σε μια μεγαλη εταιρεια, βρισκοταν στον προτελευταιο οροφο καποιου ουρανοξυστη στην 6^η Λεωφορο στο Μανχαταν. Δεν ηταν ακριβως σαν γραφειο, ηταν σαν πιλοτηριο ενος αεροπλανου τζαμπο σε πτηση ανοδου. Κατω απο τα συννεφα ο κοσμακης,ως συνηθως να προσπαθει οπως παντα να τα φερει βολτα, κ μολις καταφερνει να σταθει στα ποδια του, να στησει το τουβλακι του, καποιος γκρεμιζει το πρωτο στη σειρα τουβλακι, κ παρτα ολα, πεφτουν το ενα μετα το αλλο σαν ντομινο.

Ειναι γεματος φανταχτερα αστραφτερα χρωματα σαν πετεινος. Ειναι πετεινος. Γυρω του οι κοτες να τρωνε σκουλικια κ σπορους απο σιταρι, καλαμποκι, πιτουρα. Καθε πρωι κικιρίζει. Τοτε σηκωνονται ολοι, κ βαριεστημενα πιανουν δουλεια. Η ιδια μερα η χθεσινη. Ο πετεινος δεν ειναι πλουσιος ανθρωπος αλλα ο πλουσιος ανθρωπος μπορει να ειναι πετεινος. Ο πλουτος ειναι ενα παραμυθι που με αυτο σε εχουν νανουρισει απο τα παιδικα σου χρονια. Στην πραγματικοτητα ολα τα παραμυθια ασχολουνται με τους πλουσιους ανθρωπους. Αν καμια φορα χρησιμοποιουν κ τον φτωχο το κανουν σαν εφε, σαν ντεκορ, σαν σκηνικο του εργου που ονομαζεται: Πλουτισμος. Οι κοινωνιες ειναι ενας μηχανισμος που κρατα την μάζα χαμηλα για να δωσει την ευκαιρια σε καποιον να παει ψηλα κ να ξεχωρισει. Ομως τετοια συνθηκη δεν υπαρχει στην Ζωη, περπαταμε ολοι πανω στην γη, ασχετα αν καποιος ειναι ντυμενος με φανταχτερα ρουχα ή ειναι ζητιανος. Πετεινοι κ κοτες ζουν μεσα στο ιδιο κοτετσι. Το προβλημα με τους ανθρωπους ειναι οτι η πορτα ειναι ανοιχτη κ ανα πασα στιγμη μπορουν να βγουν εξω. Ομως για καποιο λογο, που δεν γνωριζω, τους αρεσει να ζουν μεσα σε κοτετσι, ισως τους αρεσει η ασφαλεια του συρματοπλεγματος.