• Εκ της αρχής.
• Στην υπαγόρευση η ευτέλεια και στην κλίση στη γενική μένει η φωνή προσθέτοντας το γένος χαριτολογώντας τοιουτοτρόπως με την αντιληπτικότητα των αισθήσεων. Κατά πρώτον της οράσεως στην ερμήνευση των κινήσεων των συγκείμενων σημείων και κατά δεύτερον της αναλύσεως των επιτηδευμένων και ηδυπαθών τοποθετήσεων των απογυμνωμένων σωμάτων.
• Και με τόση ακρίβεια η δραστηριότητα παρουσιάζει τη σαφήνεια της αληθοσύνης.
• Οργασμός των ολίγιστων της στίξεως και στην ανυπαρξία οι νηπιακές κραυγούλες παίρνουν το μέγεθος της αυτοκρατορίας της διαφορετικότητας στην εποχή της μεταμφιεσμένης νέας ρώμης έχοντας αντάμα την κυριολεξία της μεταφοράς της εικόνας, αυτής της δαπέδιας ρητορικής των πολιτικών και όχι μόνον εκδηλώσεων.
• Τερατουργήματα στη συνέπεια της ηλιθιοχαρούμενης ατμόσφαιρας, όπου ευδοκιμούν με υψωμένους τους αντίχειρες οι δίποδοι μηρολάγνοι, καλημεριστές και καλησπεριστές των ντουβαριών της κοινωνικής αποκαθηλώσεως της υποστάσεως της νοήσεως!
• Δημοσκοπήσεις των κατευθύνσεων προσανατολισμού «άλλα λέει η γιαγιά μου άλλα ακούν τ’ αυτιά μου», να σκορπούν τα θλιβερά συμπεράσματα της γελοιότητας.
• Και στη διακόσμηση του περιβάλλοντος χώρου η ακαλαισθησία λαχάνιασμα εξωτερικής επιδόσεως της σαρκός ισοπεδώνει την πολυτέλεια των εξευγενισμένων φράσεων.

◆ Στου Ιουνίου τα υπόλοιπα.
◆ Η ανοχή της γενικής στο καλωσόρισμα της συνέχειας κι όλα φαντάζουν λογικά στη θλιβερή μονοτονία της απέραντης ανυπαρξίας. Ίδια σελίδα και το βλέμμα να περιγράφει την πρόταση τρέχοντας στο ανεβοκατέβασμα αφήνοντας βιαστικά κάποια πετάγματα στα περασμένα. Και το τσαλακωμένο φύλλο πάνω ψηλά στα δεξιά να εκδηλώνει τη στασιμότητα της αναγνώσεως στην αμηχανία των δακτύλων στην μελαγχολία των καιρών. Με την αυθάδεια των υπερτονισμένων φωνών.
◆ Ενώ οι λέξεις συμπαραστέκονται στα προσχήματα δίνοντας τα δικαιολογήματα, τα χαμηλωμένα χαμόγελα επιδεικνύουν τα μηχανεύματα της πράξεως. Και στην σχηματογραφία τα επίθετα συνωστισμένα πασχίζουν να χαρακτηρίσουν το υποκείμενο.

◆ Παραγύρως της ουσίας τα δεδομένα αφήνουν στο συμπέρασμα τον μονόδρομο της εύκολης αναπαραστάσεως. Βαρύγδουπες οι ανακοινώσεις ερμηνεύουν παρανοώντας και οι φωνές, κατευθυνόμενες συνάξεις ήχων διαμαρτυρίας, καταργούν τον παρορμητισμό ανακηρύσσοντας την αφορμή αιτία των κρυμμένων επιδιώξεων.
◆ Αντικατάσταση χρονική των αντίστοιχων ρημάτων και η διαδρομή του μηχανισμού σκαρφίζεται την πολυμορφία των αντιδράσεων δίνοντας στους παρατηρητές των επιφανειακών υδάτων τις φυσαλίδες που χρειάζονται για την αναπαραγωγή των μηνυμάτων.
◆ Και ο σχολιασμός της υπερτιμήσεως των συνοδοιπόρων συλλαβίζει παραγράφους ηρωικών επών, ενώ η κατανόηση αποκρύπτεται εντέχνως πλην σαφώς εις το όνομα της σχηματογραφίας των στάσεων πάσης φύσεως και εικόνας.
◆ Αλλοδαπός πομφόλυξ γένους θηλυκού, ενδεδυμένος με την απαραίτητη νεφέλη, να εμφανίζεται εις τον καιρόν συγκεκαλυμμένη με την υπονοούμενη εκφορά της φράσεως άλλοι λόγοι να αγαπιόμαστε και να εκδηλώνει στον Ιούνιο πολυτρόπως τον χαρακτηριστικό θόρυβο της ρωγμής της κατασκευασμένης ευφορίας.

◆ Κι ο άνεμος τρελός και μανιασμένος άφησε στους μορφασμούς το αναπάντητο του ερωτήματος. Και στο σύνηθες των φαινομένων η ανθρώπινη λογική αμέτοχη παρατηρεί την αδιαφορία της στα γκρεμισμένα απομεινάρια.
◆ Στις άλλες γραμμές της κοινοτοπίας οι λέξεις θα καταφύγουν, ερημαίες φωνές, να συγκεντρώσουν το παράλογο των ημερών, να συντρίψουν την αληθοσύνη, να ωραιοποιήσουν τον καταντημένο ενεστώτα και να εντυπώσουν τεχνηέντως τα στιγμιότυπα, στα καθιερωμένα διαστήματα του λευκού χαρτιού.
◆ Στην επανάληψη του μονοσύλλαβου για την αναπνοή της γρηγοράδας του ρυθμού, για τον ήχο στ’ ακούσματα, για τη νοσταλγία των ρημάτων.
◆ Η άνοιξη, θλιβερή ψευδαίσθηση της διαθέσεως, φθάνει στον επίλογο δίνοντας στα κατασκευασμένα χαμόγελα τη μελαγχολία του επιτηδευμένου.
◆ Στην ημεδαπή η γελοιότητα έχει ξεπεράσει και το τελευταίο δικαιολόγημα και η πραγματικότητα φαντάζει κακοπαιγμένο μονόπρακτο.

♦ Ημέρες της γενικής των παθών.

♦ Στην προετοιμασία της εγκαταλείψεως των πολύβουων λεωφόρων οι κινήσεις βιαστικές περιπλέκονται με την αμηχανία της καθυστε­ρήσεως του χρόνου.

♦ Στον νου τα περασμένα δίνουν στο σήμερα την ομορφιά των νοσταλγικών στιγμών και στην προσμονή η ζωγραφισμένη επιθυμία παρου­σιάζεται φτιάχνοντας το χαμόγελο αλλοτινών καιρών.

♦ Ρημαγμένα τα συναισθήματα αποθηκεύο­νται στα κλειδωμένα δωμάτια και η συλλογιστι­κή διαδικασία αναγκαίου κακού ερμηνεύει τα αποτελέσματα της οράσεως αφήνοντας τους μορφασμούς να απορρίπτουν την πολυλογία.

♦ Τα λιμάνια, τοπία αναχωρήσεων των εορ­τών, συγκεντρώνουν τις διαθέσεις των παρι­σταμένων. Ανάμεσα στις φωνές εναλλάσσο­νται οι τίτλοι των παραγράφων και χαμόγελα πρόσκαιρα, της ψευδαισθήσεως χαριτωμένα γραφήματα, αναμεταδίδουν την απλότητα της ευτυχίας.

♦ Στις πρώτες σελίδες ο φόβος κατευθυνόμε­νος και εφιαλτικός μονολογεί στα χειρότερα τις συλλαβές του, ενώ η άνοιξη διαμαρτυρόμε­νη αγνοεί την επιτήδευση των γραμμών.

◆ Στον φόβο του ερωτηματικού, η απάντηση συμμάζεψε όλη την απολογία των αιτιών και προσπάθησε να δικαιολογήσει το αλλοπρόσαλλο.
◆ Ολίγιστου φιλολογικού ενδιαφέροντος οι αναλύσεις τείνουν προς την αντίστοιχη επιστήμη των ψυχών και αφήνουν το άναυδον να περιστρέφεται στη μονοτονία των θλιβερών ειδήσεων.
◆ Κοινωνία του τρόμου χαμένη στα διαστήματα της γνώμης, η οποία περιορίζεται στο όριο της μοναδικότητας του καυκάλου.
◆ Και ο άνθρωπος μεταμορφώνεται στο τέρας που φρόντισαν.
◆ Στον κρότο ο καπνός παρουσίασε τη θηριωδία της ασυνάρτητης συλλογιστικής και η πραγματικότητα παρουσιάζεται φρικαλέα.
◆ Και ο νους αποσύρεται πανικόδρομος.
◆ Στην ημεδαπή τα διαγγέλματα θυμίζουν απολογητικά σημειώματα κακομοιριασμένου συνθέματος.

◆ Ψευδογραφήματα Απριλίου.
◆ Παρανοήσεις της ανοίξεως και οι ημέρες προαναφωνούν την καλοκαιρία περιπαίζοντας εντός του οξύμωρου σχήματος.
◆ Εποχές αλογίστου επιθυμίας των ενστίκτων, καθιερωμένου ημερολογιακού χαρακτήρος και τα περιστατικά διαδέχονται το ένα το άλλο αφήνοντας στο κάτω χείλος της καταλήξεως την ανήδυστη γεύση της δικαίωσης.
◆ Στα αναμασήματα, οι άρχοντες, εξοχές αγελαίας επιλογής, αντιαισθητικής συλλογιστικής, κενού περιεχομένου περιδιαβαίνουν συναρμόζοντας στο περιβάλλον την κακοφωνία μίας ξεκουρδισμένης πομπής μουσικών οργάνων.
◆ Κούραση και τα δευτερολογήματα, απαγγελίες πρωτογράμματης εορτής, έχουν τη συχνότητα των κτύπων ωρολογιακού μηχανισμού, ενώ οι αντιδράσεις μογίλαλες περιορίζονται στη σχηματογραφία των μορφασμών. Παρακοιμώμενες οι αναπνοές στη μονότονη εκδήλωση των προθέσεων εκποιούν την αξιοπρέπεια της εισπνοής ξεφυσώντας τη δυσοσμία.
◆ Και η άνοιξη συνεχίζεται αφήνοντας στον ήλιο το δικαίωμα να περιπλέκει.
◆ Ηλιθιολαγνεία διαδεδομένη στα πέρατα και το επιφώνημα εμβρόντητο απομονώνεται στο αποτύπωμα.

◆ Η Αυθάδεια της αλαζονείας κάθεται επί του γραφικού και οι κόρες διεσταλμένες προσαρμόζονται πλήρως με την ορθάνοιχτη άλαλη άποψη της ανοιχτής οδοντοστοιχίας. Οι μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις ολοκληρώνουν τη δυσαρμονία της επιθυμίας με το πραγματικό και μία ολόκληρη συνοικία από πολύχρωμους σαλτιμπάγκους κανονίζει τη διάταξη των σειρών.
◆ Στον κάλαθο των αχρήστων τσαλακωμένα χαρτιά, αποτελέσματα στυτικής δυσλειτουργίας της συλλογιστικής, διακοσμούν την υποδοχή των τετριμμένων σκέψεων της παρανοϊκής ανυπάρκτου μεγαλοπρέπειας.
◆ Ενώ τα βλέμματα συμπεραίνοντας χορεύουν στο ανοιγόκλεισμα τα επιφθέγματα της εμβροντησίας.
◆ Και στα κλειδωμένα εκ της εσωτερικής ευγένειας ερμηνεύματα η σιωπή βασιλεύουσα διασχίζει τις λεπτομέρειες εκφωνώντας σαρκασμό δυσνόητου περιεχομένου.
◆ Και καλλίγραμμος η αίσθηση διά της ευτραπελίας προσπαθεί να κατοχυρώσει τη διαφορετικότητα λοιδορώντας τα κακώς παρακείμενα της καλώς κείμενης απακμής.
◆ Μεταποιητικές συλλογές νοημάτων με τις πλάγιες γραμμές να ξεφαντώνουν δίνοντας την παύση και η οφθαλμοπλανία να φορά τη ναπολεόντεια καλύπτρα με τη χείρα να αποκρύπτει μέρος των δακτύλων, αναφωνώντας διθυραμβικά το απαύγασμα της ελλείψεως.

◆ Στα υπόλοιπα της διμορφίας, τα ψευδολογήματα, επιγράμματα επιθυμίας ανεξέλεγκτης, κατοχυρώνουν το παγωμένο στο σχήμα των συναισθημάτων.
◆ Στη συνοικία των απολεσθέντων συνειδήσεων, απεγνωσμένες οι προσπάθειες των λεξημάτων να συγκρατήσουν τα σημεία στίξεως στην ισορροπία των γραμμών.
◆ Η μεγαλειότης της χυδαιότητας αναζητά την αιτιατική άλλου ουσιαστικού για να συμπληρώσει στις διακεκομμένες ευθείες τα γράμματα της συνέχειας.
◆ Συνάντηση φωνηέντων στις ασυνάρτητες κραυγές και φασαρία το τίποτα στην πρόθεση που συνοδεύει.
◆ Στη χώρα των ικανών πολιτών και των ανίκανων πολιτικών, ο σαρκασμός της αναλογίας σέρνεται κρατώντας την κοιλιακή επικράτεια, δακρυβρέχοντας το δάπεδο. Και το φιλοθεάμον κοινό, κενού διανοήματος, παρατηρεί ανέκφραστο χειροκροτώντας από καιρού εις καιρόν τα προφορικά επιτεύγματα της απεικονίσεως.

◆ Το τέχνημα του λόγου
◆ Του πυρός εντύπωμα
◆ Εκ βαθέων ομολογία της λεπτομέρειας. Των περιστατικών της ζωής. Της καθημερινότητας των σωμάτων όταν αυτά αγνοούν την Περιέργεια των καιρών, των ονείρων και των διαθέσεων.
◆ Η περιπλάνηση των υποθέσεων αναζήτησε τις απαντήσεις στις ερημαίες περιοχές της λογικής και ο αποπροσανατολισμός έντεχνος, μορφή πολιτικής εκδηλώσεως, κατάφερε καίριο πλήγμα στις εναπομείνασες μογίλαλες σκέψεις των παρατηρητών. Πανικόδρομα τα σχήματα, κάθε είδους επιθέτων, συνθέτουν τα δικαιολογήματα των κατασκευασμένων ερωτημάτων και οι μορφασμοί περνούν στα πρόσωπα, δυσάρεστα απολιθώματα χαμένης απορίας.
◆ Η αιτιολογία στην πρωτοκλισία και η παρατακτική περιπλέκεται με την υποτακτική δίνοντας στη σύνδεση τον παραλογισμό της ασυνάρτητης σκέψεως.