Η εκπαίδευση της Ερατούς συνεχιζόταν μήνες τώρα και οι επαφές μου με τον Ιοθώρ και την ίδια είχαν κατά το ελάχιστο ελαττώσει..

Σήμερα όμως ήταν μια άλλη μέρα που ξεκίνησε με χαρά καθώς η σκυλίτσα μου η Ζήνα γέννησε 8 υπέροχα κουταβάκια.... και συνεχίστηκε με το ξαφνικό κάλεσμα του Ιοθώρ να συναντηθούμε στην «Πιρόγα» μια καφετέρια ιδιαίτερα αγαπητή στην Ερατώ...

>>> Ξέρω πως σου λείψαμε... Είχαμε πάει μια βόλτα !... Είπε ο Ιοθώρ μόλις συναντηθήκαμε και αυτή τη φορά ήταν μαζί του και η Ερατώ...

Τώρα τη είδους « βόλτα» θα μπορούσαν «να έχουν πάει»... - για κάποιον που δεν γνωρίζει και μάλιστα έχοντας μαζί του και την Ερατώ, η οποία την χρονική αυτή περίοδο βρισκόταν σε περίοδο «training» και το πιο «σοβαρό» με κάποια επιπλέον πίεση, μιας και ο Ιοθώρ το είχε ξεκαθαρίσει πως «ο χρόνος τελειώνει» - κανείς δεν μπορεί ούτε καν να υποθέσει...

Η συζήτηση και οι διάλογοι έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο αυτή την ημέρα... Και ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέροντες μεταξύ του Ιοθώρ και της Ερατούς που εγώ ως ουδέτερος ακροατής το «απολάμβανα»... Έως τη στιγμή που αναφέρθηκε μετ’ επιτάσεως το όνομα μου όταν η Ερατώ στον έντονο διάλογο της με τον Ιοθώρ επέμενε συνεχώς να της μιλήσει για «το Τούνελ των Ψυχών»...

>>> Το έχεις αναφέρει πολλές φορές, είπε στον Ιοθώρ, αλλά ποτέ δεν μου εξήγησες ακριβώς περί τίνος πρόκειται με σαφήνεια για να το καταλάβω !... Όλο το προσπερνάς αλλά σε εμένα υπάρχει ένα κενό μέσα μου γεμάτο με ερωτηματικά, που πλέον έχουν αρχίσει να κολυμπούν μέσα στο άγχος....

Η απάντηση του Ιοθώρ ήρθε απροσδόκητη για μένα που δεν περίμενα ποτέ να δηλώσει εμφανώς «άγνοια» και δυσκολία να της απαντήσει !....