στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Written by desyllasi
January 12, 2011 Προβολές: 5527 0
0.0
Όταν η ποίηση σιωπά για μέρες γιατί μέσα σου βγαίνει μια πεζή αφήγηση λέξεων,εικόνων,σκέψεων – ίδιο ήρεμο σκοτεινό ποτάμι που όμως στα σπλάχνα του κρύβει δύναμη,κρύβει κραυγή…όταν η ποίηση σιωπά και αποτραβιέται σαν θλιμμένη γυμνή γυναίκα στην γωνία,τότε ξημερώνουν τέτοιες βροχερές μέρες.Και τότε είναι που θα πεις στον αόρατο αφηγητή μέσα σου ότι εντάξει θα σε αφήσω κι εσένα να μιλήσεις.Να πεις το παραμύθι σου…να ηρεμήσεις.Ο αόρατος αφηγητής είναι ο φόβος του καθένα να αντικρύσει την δική του αλήθεια.Αλλά δεν γίνεται να τον αγνοείς πάντα.
'' Έβρεξε. Είναι ωραία η βροχή. Όμως παν απ όλα είναι μελαγχολική. Σε κάνει να θυμάσαι στιγμές και συναισθήματα που νόμιζες λησμονημένα. Και τότε αναρωτιέσαι ,που κρυβόταν όλος αυτός ο μυστηριακός κόσμος το καλοκαίρι; Είναι λες και βρίσκεσαι σε άλλο κόσμο, σε άλλη εποχή. Λες και γύρισες χρόνια πίσω. Έγινες πάλι το μικρό κορίτσι που κολλούσε την μύτη της στο τζάμι μέχρι να παγώσει και έβαζες στοιχήματα πoια σταγόνα θα τερματίσει πρώτη.. ''σε πέρασε η σταγόνα μου Γιώργο!''. Έγινες ξανά το κορίτσι με τα γυάλινα μάτια που κοιτούσε τις σταγόνες που κυλούσαν μαζί με τα δάκρυά σου.Kαι σκεφτόσουν ..σκεφτόσουν ώρες ατέλειωτες. Έτσι είναι λοιπόν η βροχή. Γεμάτη μυρωδιές, ήχους και αναμνήσεις. Κάθε μυρωδιά, κάθε ήχος και μία ανάμνηση. Γλυκιά, πικρή, μικρή ή μεγάλη ..πάντως ανάμνηση. Οι αναμνήσεις, λένε, έχουν φτιαχτεί για να μας κάνουν έστω και λίγο ευτυχισμένους με στιγμές του παρελθόντος μας. Εγώ όμως γιατί δεν το νιώθω ποτέ αυτό; Γιατί νιώθω πάντα πόνο; Δεν πρέπει οι αναμνήσεις να μας πονούν, λένε. Αν δεν έχεις όμως άλλη επιλογή; Κι αν έχεις κι όμως δεν την θες; Κι αν προτιμάς τον δικό σου πόνο απ τον πόνο των άλλων; Τότε τι κάνεις; Απλά συνεχίζεις να θυμάσαι και να πονάς. Και να ελπίζεις ότι κάπου μέσα απ την βροχή θα βγει το ουράνιο τόξο και για σένα.’’
Written by Δικαία Μαραβέλια
February 24, 2016 Προβολές: 6029 0
0.0
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα παλιό εργοστάσιο πορσελάνης, ένας έμπειρος κατασκευαστής έφτιαξε μια κούκλα, που όμοια της δεν είχε ξαναδεί. Όχι δεν ήταν σαν όλες τις άλλες με αλαβάστρινο κάτασπρο δέρμα, και μακριές ξανθές μπούκλες. Ήταν μελαχρινή, με κάστανα μάτια και μαλλιά. Αυτό που την έκανε ξεχωριστή ήταν ότι τα μάτια της ήταν τολμηρά μελαγχολικά, και τα χέρια της μόνιμα ανοιχτά, έτοιμα για αγκαλιές. Την πακέταρε με πολύ προσοχή, και ήταν έτοιμη να αποσταλεί στον άνθρωπο που την παράγγειλε.
Written by κριστοφ
August 10, 2015 Προβολές: 4502 0
0.0
θα νομιζε κανεις οτι αυτο που συνεβηκε στην Κυπρο πριν 41 χρονια θα ητο κατι το ξεχωριστο. Να ας πουμε καποιοι κακοι εισεβαλαν σε μια νησο, κ κατεκτησανεδαφη της. Στο αναμεταξυ διαστημα λεληλατησαν περιουσιες,
Written by Nikos Stylianou
March 01, 2026 Προβολές: 541 0
0.0
Η εκπαίδευση της Ερατούς συνεχιζόταν μήνες τώρα και οι επαφές μου με τον Ιοθώρ και την ίδια είχαν κατά το ελάχιστοελαττώσει..
Σήμερα όμως ήταν μια άλλη μέρα που ξεκίνησε με χαρά καθώς η σκυλίτσα μου η Ζήνα γέννησε 8 υπέροχα κουταβάκια.... και συνεχίστηκε με το ξαφνικό κάλεσμα του Ιοθώρ να συναντηθούμε στην «Πιρόγα» μια καφετέρια ιδιαίτερα αγαπητή στην Ερατώ...
>>>Ξέρω πως σου λείψαμε... Είχαμε πάει μια βόλτα !... Είπε ο Ιοθώρ μόλις συναντηθήκαμε και αυτή τη φορά ήταν μαζί του και η Ερατώ...
Τώρα τη είδους « βόλτα» θα μπορούσαν «να έχουν πάει»... - για κάποιον που δεν γνωρίζεικαι μάλιστα έχοντας μαζί του και την Ερατώ,η οποία την χρονική αυτή περίοδο βρισκόταν σε περίοδο«training»και το πιο «σοβαρό» με κάποια επιπλέον πίεση, μιας και ο Ιοθώρ το είχε ξεκαθαρίσει πως «ο χρόνος τελειώνει»- κανείς δεν μπορεί ούτε καν να υποθέσει...
Η συζήτηση και οι διάλογοι έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο αυτή την ημέρα... Και ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέροντες μεταξύ του Ιοθώρ και της Ερατούς που εγώ ως ουδέτερος ακροατής το «απολάμβανα»... Έως τη στιγμή που αναφέρθηκε μετ’ επιτάσεως το όνομα μου όταν η Ερατώ στον έντονο διάλογο της με τον Ιοθώρ επέμενε συνεχώς να της μιλήσει για «το Τούνελ των Ψυχών»...
>>>Το έχεις αναφέρει πολλές φορές, είπε στον Ιοθώρ, αλλά ποτέ δεν μου εξήγησες ακριβώς περί τίνος πρόκειται με σαφήνεια για να το καταλάβω !... Όλο το προσπερνάς αλλά σε εμένα υπάρχει ένα κενό μέσα μου γεμάτο με ερωτηματικά, που πλέον έχουν αρχίσει να κολυμπούν μέσα στο άγχος....
Η απάντηση του Ιοθώρ ήρθε απροσδόκητη για μένα που δεν περίμενα ποτέ να δηλώσει εμφανώς «άγνοια» και δυσκολία να της απαντήσει !....