στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Μελινα Μερκουρη - τα Γλυπτα του Παρθενωνα

Written by κριστοφ September 18, 2013 Προβολές: 3249 Αγαπημένα

0.0

-τι ακουω. Ποιος είναι εκει περα;

-ειμαι ο Ελγιν. Αγγλος λορδος, πρεσβευτης κ κλεβω τα μαρμαρα του Παρθενωνα.

Περικλης , Φειδιας, Ικτινος κ Καλλικρατης ηταν πανω από κατι σχεδια κ συζητουσαν. Κτυπησε η πορτα. Ηταν ο αγγελιοφορος. Ειχε σταλει στο μαντειο των Δελφων για καποιο χρησμο. Ηταν ένα ερωτημα κατά ποσον αυτό που θα κατασκευαζαν θα ειχε διαρκεια. Το μαντειο των Δελφων εδωσε ένα χρησμο ως συνηθως διφορουμενο. Ειπε: «η μοιρα Του, μοιρα θνητων. Θεος η μοιρα Του». Πραγματικα διφορουμενος χρησμος. Ο ηθοποιος Γιωργος Φουντας, στο εργο « Στελλα», να σκοτωνει την αγαπημενη του Στελλα κ ταυτοχρονα να αγκαλιαζονται κ αυτή να του λεει :«φίλα με Μιλτο, φιλα με».Να πεθαινει στα χερια του, στην αγκαλια του. Αγκαλιασμενοι. Διφορουμενη σκηνη.

Περισσότερα...

Να, η Λόλα!

Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ October 10, 2010 Προβολές: 3414 Αγαπημένα

0.0

Παίζουν τα παιδιά
Ανάμεσα στα χρώματα
μιλούν με πεταλούδες
Κρατούν το μπλε
των ονείρων
για νανούρισμα
Παιδί κι εγώ
κατεβαίνω
στις νύχτες
Τα βρώμικα σκαλοπάτια
μου δείχνουν λυγμό

Περισσότερα...

η άλλη σταύρωση

Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ November 01, 2010 Προβολές: 3387 Αγαπημένα

0.0

Μην κοιτάς το σταυρό μου -!-
Γέρασε το ξύλο του και
άλλο δεν κρατάει
Όμως
καμπούριασα από τα χρόνια
εκεί στο καρφί
και σκέφτηκαν να με αλλάξουν
μαζί μ' εκείνον
που γονάτισε στην υστεροβουλία των

Μ' αφήνουν μόνο ένα κενό
να ετοιμάσουν το νέο σκαρί
να χωρέσει και τα χρόνια μου
που κάμποσα μαζεύτηκαν

Περισσότερα...

Η Νικη

Written by κριστοφ June 22, 2012 Προβολές: 2880 Αγαπημένα

0.0

Η Νικη δεν είναι ένα επαθλο 10, 1000 δολαριων,

η το χρυσο μεταλλιο,

το πρωτο βραβειο καποιου λογοτεχνικου διαγωνισμου,

το Νομπελ.

Αυτά είναι τα λουκουμακια που σου δινει η κοινωνια κ σου

λεει: Εισαι σαν εμας. Εισαι ένα εργοστασιακο copy όπως ολοι

μας. Μπραβο σου.

Περισσότερα...

Δημητρης Χορν

Written by κριστοφ August 26, 2013 Προβολές: 3016 Αγαπημένα

0.0

Δημητρης Χορν 1921 – 1998

Δυο ημερομηνιες, ένα ονομα κ στο ενδιαμεσο η ζωη μας. Παντα καταλιγω να μιλω για θανατο. Προχθες ημουν με την κοπελα μου, της επιασα το χερι κ της ειπα, κοιταζοντας την στα ματια, οτι θα την αγαπω για παντα μεχρι τον θανατο. Κ αυτή εγειρε πανω μου.

Δημητρης Χορν. Αγαπω το θεατρο κ το σινεμα κ ο Δημητρης είναι ενας θρυλος. Ελαμψε το αστρο του κ μετα χαθηκε για παντα. Είναι η δικη του ιστορια . Γιατι μας συγκινουν αυτοι οι ανθρωποι; Τι εχουν παραπανω από μας; Τι είναι αυτό το κατι που μας συγκινει; Κ οι ιδιοι, αν πραγματικα είναι μεγαλοι, δεν το αισθανονται κ θεωρουν τον εαυτο τους όχι κατι το ξεχωριστο. Τι συμβαινει κ τους χειροκροτουμε σαν να είναι θεοι;

Ας το ψαξει ο Φροιτ κ η παρεα του. Ας πεταξουμε το μπαλακι σε αυτους τους ειδικους να βγαλουν μια ακρη, αν μπορουν. Δεν θα βγαλουν όμως ακρη. Οσο πιο πολύ θα εμβαθυνουν, τοσο πιο πολύ θα σηκωνουν τα χερια, γιατι δεν θα βρουν καμια απαντηση. Δεν υπαρχει.

Η αριθμητικη δεν ισχυει εδώ.

Σε μια συνεντευξη του στη Σεμινα ελεγε τα δικα του. Τα ιδια με τα δικα μου. Οι ιδιες ανησυχιες. Δεν βρηκε κατι αληθινο στη ζωη του κ να μας πει:

-Οριστε κυριοι παρτε. Βρηκα αυτό, παρτε το κ χρησιμοποιηστε το στη ζωη σας.

Δε βρηκε τιποτε. Ουτε καν ένα ψηγμα. Τιποτε.

Δεν υπαρχει. Η ζωη μας είναι μυστηριο αλυτο.

Περισσότερα...