Και πάντα ένας πειρατής
που στο βλέμμα θα 'χει
τη φωτιά εκατό φεγγαριών
με το τραγούδι των δελφινιών
πλάνα θα πλευρίζει την νύχτα
και τα μενεξεδιά βαπόρια
που κουβαλούν τα όνειρα
στις θάλασσες της καρδιάς
με μαεστρία θα λεηλατεί,
όταν στην αμμουδιά
αντί για χορός θα στήνεται
το πονεμένο τραγούδι
μικρής θλιμμένης γοργόνας
που ψάχνει το αθάνατο νερό
την αγάπη της να ποτίσει
όταν σαν βασιλικός μοσχοβολά
στο παράθυρο της σελήνης.

Πανω στο ραφι της ζωης ειχε διαφορα κουτια. Αυτος διαλεξε ένα που εγραφε: «κυνηγι». Το εβαλε στο καλαθι του κ πηγε να πληρωσει στο ταμειο. Πληρωσε κ μολις βγηκε εξω,το ανοιξε αμεσως. Ανυπομονουσε να μαθει τι ειχε μεσα. Ειχε μεσα, αγκιστρια διαφορων σχηματων, δολωματα. Ειχε μεσα μια καραμπινα δικανη, σφαιρες, διχτυ για τα θηραματα. Ο καταναλωτης γυρισε κ με αγριοκοιταξε. Επενεβαινα στα προσωπικα του. Ημουν περαστικος κ γω από το σουπερμαρκετ της Ζωης κ τον ειδα που αγορασε αυτό το κουτι κ από περιεργεια τον ακολουθησα να δω τι ειχε αγορασει, τι ειχε μεσα. Εγω ειχα αγορασει ένα βαζακι μελι, ένα σακουλακι βρωμη της κουάκερ όουτς, ενας μαρουλι, δυο τρις μπανανες κ πορτοκαλια για στιψιμο. Επισης αγορασα κ ένα βιβλιο. Μου αρεσε ο τιτλος του: Ταξιδιωτης της βροχης. Ο ηρωας του εργου, ενας ντετεκτιβ. Περιμενα εξω από το ιατρειο κ μεχρι να με δει, εριξα μια ματια σε ένα ενθετο, μιας εφημεριδας, που ηταν στο τραπεζακι του ιατρειου κ επεσα πανω σε μια κριτικη αυτου του βιβλιου. Εγραφε: «Ο ταξιδιωτης της βροχης είναι ένα μαστ. Αξιζει η αγορα του. Ειναι ενας ντετεκτιβ που προσπαθει να εξιχνιασει ένα εγκλημα. Την δολοφονια του αγωνιστη ποιητη, Δωρου Ποίζου,από εξτρεμιστικα στοιχεια. Ο Δωρος, προσπαθουσε να διασωσει την πνευματικη υγεια της χωρας του κ δολοφονηθηκε για τις αποψεις του»