Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (68) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (44) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (125) |
| Ποίηση (810) |
| 810 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Πεθαίνουμε . Δεν το βλέπεις;
Ιαχές τρόμου έστησαν
φλάμπουρα στην χώρα του ήλιου
όταν στην κοιλάδα του ονείρου
ουρλιαχτά λύκων άπλωσαν προβιά
και είναι οι νεκροί που μας χάρισαν
τον...
Το πρόβλημα πάντα ήταν και πάντα θα είναιΟι χαρούμενες και ηλιόλουστες μέρεςΠου μοιράζουν σκιές σε όμορφους πλυμένους κώλους-Οι ταξιθέτες σε ένα περίεργο σκηνικό θεάτρουΚαι τα περιστέρια πάνω σε μαρμαρωμένους θεατές-
H δικιά μας συνάντηση άργησε 30 χρόνια . Πάντα την ονειρευόμουν κι έτρεμα την στιγμή μην προδοθώ .
Κάποτε θα το καταλάβεις
Μου είχες πει…
Η συνέχεια της βροχής
Είναι η σιωπή…
Λυπάμαι μόνο που
κράτησες το σχήμα
Όχι,
εγώ δεν τη μισώ
Με ορμή εκτοξεύεις την φιάλη,
το σπίτι τους συντρίβεται σε γυάλινα κομμάτια, μα και αυτοί το αποζητούσαν.
Βάθος της νύχτας και τ' ουρανού τούνελ βαθύ με παρακολουθείς λες, μ' επιβλέπεις επιστατεύεις την παραγωγική μου ανάσα προσωπικός μου τηρητής στεγνός στυγνός είσαι σε μυρίζομαι
Από τότε που με θυμάμαι, πετάω.Απλώνω τα χέρια και βρίσκομαι στον αέρα ν' ακουμπάω τα σύννεφα. Έχω δει όλη τη Γη,πετώντας απαλλαγμένη από το χωμάτινο σώμα μου.
Καρφωμένος μ' ανατολήσ' ατίθασους ανέμους -δεν πέφτωκι ας βαραίνουν τα λάφυρα -απολυτρώνομαιμε νύχτεςδεσμεύομαιξημέρωμαξεσπώ με πόνοστον πόνοσφραγίζονταςμε πυρωμένο βλέμμα σουτο στήθος μου
" Ελεύθεροι άνθρωποι χωρίς ηθική, είναι ελεύθερα ζώα.." Ιψεν
| 810 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
