Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (14) | Ανένταχτο (66) | Άρθρο (13) |
| Διήγημα (37) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (124) |
| Ποίηση (808) |
| 808 results - showing 241 - 250 | « Previous 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
υπότιτλος......το τίμημα, είπεςΠού είναι οι πόλεις μου;Δίχως στέμμα τις ψάχνωμέσα σε φλέβες αγριμιούΤι κι αν τότεμ' έστεψαν βασιλιά;
 |
0.0 |
Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
October 20, 2010 Προβολές: 4098 
0
0
Η ζωή μας...Κάμπια που περιμένει να φανταστεί κουκούλι.Να μεταμορφωθεί χωρίς να μεριμνήσει.Κι όμως…Αν υφαίναμε το λάβαρο της ήττας μαςο θάνατος μας θα είχε νόημα και σκοπό..
Ο ήλιος έγραψε την ιστορία του
στ' απόκρυφα ακρογιάλια .
Εμείς θα την γράψουμε
στην άμοιρη καρδιά μας.
Κι όταν γεράσουμε
όπως το φως μιας ηλιαχτίδας
στο άσπρο...
Σήκωσε απ' τη Στιγμή το αιώνιο πορτραίτο του αθέατου
Έφτασα εκεί που σμίγει
Η χαρά με την δίνη ενός
Ασάλευτου πρωινού.
Οι δρόμοι ήταν Γεμάτοι από ζωή Και κίνηση. Ο ήλιος ζέσταινε Από το πρωί Τις στέγες των σπιτιών Και τα πρόσωπα Των ανθρώπων.
...
στην ανένδοτη καθαρότηταθα ενδώσωθα χαρίσω το βλέμμα μου χωρίς τίποτα να ζητώστο τίποτα θα ζήσωμα όλα θα γυρέψω να τα βρωστο δρόμο της επιστροφής μου
Το ποίημα αυτό αναφέρετε στο μακροχρόνιο ταξίδι κατανόησης του ερωτικού συντρόφου ενός ανθρώπου.
Και όταν
το δειλινό θα βαραίνει
σαν ένα πανέρι γεμάτο
από βροχερή σιωπή
εγώ θα είμαι αυτή
που τρυφερά θα σου ψιθυρίζει,
σαν το κύμα στο ακρογιάλι
...
(αφιερωμένο στις γυναίκες με ... το σάβανο που, λιθοβολήθηκαν γιατί ... ήταν γυναίκες..στο όνομα, ενός ακόμη παντοκράτορα,...,...)
| 808 results - showing 241 - 250 | « Previous 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
