Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (14) | Ανένταχτο (66) | Άρθρο (13) |
| Διήγημα (37) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (124) |
| Ποίηση (808) |
| 808 results - showing 141 - 150 | « Previous 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
«Να είσαι καλά», μου είπε
«και να θυμάσαι»
Κι εγώ – δεν πάει άλλο –
Είπα να μη μιλήσω
Και δε θυμάμαι
Λησμόνησα
Κάνω δέηση
και ένα δάκρυ
επιβεβαιώνει τον εαυτό μου
πως υπάρχω.
Tο σκυλί κοιμόταν κάτω από τα πέτρινα σκαλιά,γέρικο πια και ξεχασμένο.Παλιά του μίλαγαν οι σκοποί και το φωνάζαν Λίζα.
Στους δρόμους σερνόταν το πλήθος για την ζωή του,τα πρωινά εκείνα που σβήναν τις επαναστάσεις μιας γενιάς.Οι φωτιές στα μάτια σου με κυνηγούν κάθε βράδυ από τότεκαι το γέλιο σου...
Αιχμάλωτοι δυό αετοί χαλκάς τους δένει τα φτερά δυό πήχες. Σέρνονται στην γη . Μεταλλαγμένη η ανδρειά σ' ημερωσύνη
Και χάθηκες... Εξαφανίστηκες. Γιατί δεν σου έφτανε το ποτήρι με το νερό. Σου 'πα, να το κοιτάζεις μόνο.
αξίες που χάθηκαν
στο στεγνό τοπίο της ισοπέδωσης
στο λαίμαργο κουτί των πληρωμένων ονείρων
 |
0.0 |
Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
September 14, 2010 Προβολές: 4143 
0
0
..."Περνώ το σκοινί στο λαιμό μου και επιστρέφω... ...πάντα όταν καταζητούμαι._"...
Πέρα από τα όρια της ψυχής μου,όπου οι βράχοι του πόνου,κάνουν την επιβίωση μονοπάτι δύσβατο, χορταριασμένα όνειρα, ποδοπατημένα από τις απατηλές προσδοκίες, αναζητούν την άκρη της μνήμης,στη λήθη που κτίζουν...
φιγούρες σκιές
σέρνονται γύρω μου
μου ψιθυρίζουν ακατάληπτες
λέξειςμου θυμίζουν τις άπειρες εκδοχές
της αυταπάτης
| 808 results - showing 141 - 150 | « Previous 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
