◆ Ο Απρίλιος στέγνωσε πάνω στις μέρες του τα υπόλοιπα της ηλιθιότροπης νοοτροπίας και στο φανέρωμα οι εφιάλτες, ξεφωνητά της συνήθειας, έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους.
◆ Ευλογημένη η κρίση αποσαφηνίζει χωρίς έλεος τις αιτίες και η συνοικία της ελαφρότητας τραβά τον δρόμο που της αξίζει αφήνοντας στο διάβα της τη συνέχεια μια ακατάφραστης θλίψεως.
◆ Στα καταστήματα των αριθμών οι συναλλαγές αφήνουν τον πανικό στον συνωστισμό και η ζωή χαμένη παντελώς περιορίζεται στην ανάγνωση του περιστατικού, αφήνοντας στον μορφασμό το ψέλλισμα του ερωτηματικού.
◆ Στην καθημερινότητα οι λεπτομέρειες μετανάστευσαν σε τόπους χλοερούς, ενώ η παχυσαρκία της ευήθειας πνιγηρή και ομιχλώδης διαδίδεται παντούθε.
◆ Και είναι να τραβάς την κυματοειδή κατάληξη της κόμης περιπλέκοντας στα δάχτυλα την απορία, ξεστομίζοντας ταυτοχρόνως όλα εκείνα τα χαριτωμένα κοσμητικά χαρακτηριστικά της απεραντοσύνης της αγανακτήσεως.

◆ Ψευδογραφήματα Απριλίου.
◆ Παρανοήσεις της ανοίξεως και οι ημέρες προαναφωνούν την καλοκαιρία περιπαίζοντας εντός του οξύμωρου σχήματος.
◆ Εποχές αλογίστου επιθυμίας των ενστίκτων, καθιερωμένου ημερολογιακού χαρακτήρος και τα περιστατικά διαδέχονται το ένα το άλλο αφήνοντας στο κάτω χείλος της καταλήξεως την ανήδυστη γεύση της δικαίωσης.
◆ Στα αναμασήματα, οι άρχοντες, εξοχές αγελαίας επιλογής, αντιαισθητικής συλλογιστικής, κενού περιεχομένου περιδιαβαίνουν συναρμόζοντας στο περιβάλλον την κακοφωνία μίας ξεκουρδισμένης πομπής μουσικών οργάνων.
◆ Κούραση και τα δευτερολογήματα, απαγγελίες πρωτογράμματης εορτής, έχουν τη συχνότητα των κτύπων ωρολογιακού μηχανισμού, ενώ οι αντιδράσεις μογίλαλες περιορίζονται στη σχηματογραφία των μορφασμών. Παρακοιμώμενες οι αναπνοές στη μονότονη εκδήλωση των προθέσεων εκποιούν την αξιοπρέπεια της εισπνοής ξεφυσώντας τη δυσοσμία.
◆ Και η άνοιξη συνεχίζεται αφήνοντας στον ήλιο το δικαίωμα να περιπλέκει.
◆ Ηλιθιολαγνεία διαδεδομένη στα πέρατα και το επιφώνημα εμβρόντητο απομονώνεται στο αποτύπωμα.

♦ Πανηγύρεως παραμυθία στους γυμνούς βράχους, με τις χλοηφόρες λεπτομέρειες της ανοίξεως να προσδίδουν στο τοπίο την ανάγκη της ψευδαισθήσεως. Επισκέπτες κουρδισμένοι στο όνομα της ημερολογιακής αναφοράς, μει­διάματα και ελλείψεις στη σύνθεση του νοή­ματος και μια πασιφανής ασυναρτησία λόγου, ειρμού και συλλογιστικής ανακατεύτηκε με τον ήχο των χάλκινων, αφήνοντας στο ύστερο χάδι του πίτυλου το εντύπωμα των περιπλανη­μένων βλεμμάτων.
♦ Πομπές αργού βηματισμού με την καλολογική τακτοποιημένη άποψη της ομοιομορφίας και πολλές φωνές, θαυμαστικά προσποιήσεως, ζωντάνευαν στους δίποδους παρατηρητές την εκφραστικότητα του μορφασμού, ενώ η επί των ημερών χειροκρότηση των παρελάσεων του αγελαίου κόσμου έφτιαξε στην παρείσακτη σκέψη της μελαγχολίας τη διάθεση της απορρίψεως.
♦ Αμαρτήματα επί των νήσων περιστασιακού πολιτικού περιεχομένου, με τους αριθμούς να περιδιαβαίνουν εφιαλτικοί, δίνοντας στον πομφόλυγα τον θόρυβο που συναρμόζει.

◆ Των τεσσαράκοντα ημερών η ακολουθία στολίζει την παράδοση των ημερολογιακών αναμνήσεων. Ο Μάρτιος, λέξημα παροιμιώδες της εκφράσεως, επισυνάπτει στα δευτερολογήματα του χρόνου την καταλυτική παρουσία του. Ενώ το επίθετο της μεγαλοπρέπειας χαρακτηρίζει τη σημαντικότητα της επαναλήψεως και δίνει στο διάστημα την κατανυκτική τελετουργία μίας νοσταλγικής αναστάσεως.
◆ Η καθημερινότητα θλιβερή, πλησίασε τη συνήθεια και οι περιπατητές με αλλοιωμένα χαρακτηριστικά περιορίζονται στα καθιερωμένα. Η σκέψη αρνείται το λεπτολόγημα και οι μορφασμοί, εγκατεστημένα σχήματα, αρκούνται στα ίδια ερμηνεύματα μίας εξαναγκαστικής εκδήλωσης της ομοιοτυπίας.
◆ Κατάρρευση των ιδεών και τα αποτελέσματα, εφιαλτικά ιχνογραφήματα, ανακοινωθέντα μελαγχολικά, ξεδιπλώνουν θρασύτατα την παλαιότροπη νοοτροπία αλλοτινών εποχών.
◆ Στη χώρα τη νησιώτικη το πρόσταγμα εκφωνείται, στην αγανάκτηση το αιφνίδιο πρωτοστάτησε, ενώ στις φωνές τα όμοια αποσαφηνίζουν πλήρως την ανυπαρξία.
◆ Στα επιχειρήματα, έμπροσθεν του κρημνού και όπισθεν του ρέματος, η κατάσταση θα δρομολογηθεί συμφώνως προς τας υποδείξεις και η ρητορική, ξεπατικωμένη γελοιότητα, θα αναρτήσει στα υποκοριστικά του μάνδαλου την κατευθυνόμενη ανάγκη προς την εξαθλίωση.

◆ Ελαύνω παρά και παρελαύνω διά των ποδών και των σωμάτων ενώ στο έτυμον ορίζεται η απέλασις, επιλέγοντας στο μεσονύχτιον το επιμύθιον των συναισθημάτων.
◆ Και το πρωινό μια μαχαιριά έκοβε στη ματιά τη χαμένη υγρασία ψάχνοντας στο ομιχλώδες τις χαμένες προσευχές.
◆ Μονολόγημα του τέλους αντιφεγγίσματα ψευδολογημάτων ενώ οι προτάσεις διακόνισσες ψιμυθιωμένες πανικοδρομούν φροντίζοντας τη δυστυχία.
◆ Στη συνοικία των παρηκμασμένων, ο χρόνος μονότονος γράφει τα όμοια στην καθημερινότητα. Ανακοινώσεις με κρυμμένες επιδιώξεις και ανοητογραφίες εντύπων απωθημένων, για να περνούν τα σημειώματα και να αφήνουν στους κρεμασμένους τίτλους την απαραίτητη μουντζούρα του υπονοούμενου της ενοχής.