Sub Menu

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 755 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

----- Γνωρίζω ότι έχεις πολλές ερωτήσεις και απορίες.... Έμαθες όμως μόνος σου και ξέρεις πλέον τις απαντήσεις από τις περισσότερες !.... Γιατί εσύ ο ίδιος "διέβεις", "έζησες" και "επιβίωσες" από την τέλεια παγίδα του - όπως πιστεύει ο αυτόκλητος θεός - παγίδα που έχει στήσει στον αιχμάλωτο του και υπόδουλο άνθρωπο, για να τον επαναφέρει μετά θάνατο και πάλι στη "δημιουργία" του... και εκ νέου στα δεσμά του Θανάτου, της καταστροφής, του απέραντου σφαγείου και του χάους... με την πραγμάτωση της μετενσάρκωσης και με σκοπό να τον "εκμεταλλευτεί" για δικό του όφελος εκ νέου και Διηνεκώς !....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

ειναι δυο εκθεσεις που εγραψα στο μαθημα των τουρκικων. Η πρωτη ιστορια:

«Güzelliğin değeri. Η τιμη της ομορφιας»

η γυναικα πηγε στο κομμωτηριο. Εκει, αφου εφτιαξε τα μαλλια της πληρωσε. Μετα πηρε ενα φορεμα 100 ευρω. Μετα πηγε στο γυμναστηριο. Υστερα περασε απο τον γιατρο της για μια πλαστικη. Μεγαλη μυτη. Δυο ωρες μετα ολα ηταν συμμετρικα. Μετα μπηκε σε ενα οπτικο καταστημα. Αλλαξε το χρωμα των ματιων της. Το νεο χρωμα μπλε, πριν ηταν καφε. Στην πραγματικοτητα νομιζω ηταν μαυρα, δεν θυμαμαι καλα. Στο τελος πηρε ενα μπιχλιμπιδι για το κινητο της κ γυαλια ηλιου απο εναν Κινεζο. Ξεχασα, πηρε κ ωραια εσωρουχα. Κοκκινα κ ενα ζευγαρι ψηλοτάκουνα παπουτσια, επισης κοκκινα. Εγινε μια αλλη γυναικα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ήταν προπύλαια αυγής όταν έρριξα τις ελιές στο τραπέζι, για να τις δεί η μέρα που ερχόταν και να μείνει ήρεμη και γαλήνια μαζί μου. Ήταν μια παραφυάδα θύμησης πικρής, που μ' έκανε να ρίξω στο τσουκάλι τα ξύλα της κανέλλας, να μυρωδίσει η σκέψη μου. Και η ξεχασμένη φωλιά του κότσυφα στην λεμονιά, άδεια - παρατημένη,να μου δείχνει τις βαλίτσες της νοσταλγίας, ξεκούμπωτες μα πάντα κλειστές, γεμάτες πονεμοκάρδι και σκόρπιο αναφιλητό. Και το λιοπύρι ν' ανεβαίνει τα πετροχάλικα διψώντας, κάνοντας τα φύλλα της αγκυνάρας να σκύψουν στο χώμα για λίγη δροσιά.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

About You

NΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Σειρά** Μελοποιημένων / Οπτικοποιημένων Ποιημάτων
www.logoclub.gr

Ήταν...02 Aυγούστου 2010... Πριν από 15 Χρόνια !... Αυτό το Ποίημα (οι στίχοι δηλαδή δεν υπάρχουν..) Μάλλον κάπου έχασα το χαρτί που τους είχα γράψει... Έτσι ανέσυρα από το αρχείο μου μόνο το video με την Μουσική, όπως τότε το είχα ανεβάσει στο YouTube... Εάν το θέλετε μπορείτε να τους γράψετε εσείς, και να μου τους στείλετε στο  e-mail που αναγράφεται στο  site
Με το όνομα σας ή το ψευδώνυμο σας εάν το επιθυμείτε και θα ανέβει πάλι στο
YouTube με τους δικούς σας στίχους και αναφορά σε εσάς ως στιχουργού. Ας το ακούσουμε πρώτα...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Στέκεις στην κορυφή ενός βουνού και σε ραπίζει ένας άγριος, θυμωμένος άνεμος.

Αυτός ο άνεμος δεν μοιάζει σε τίποτε όμως με το φυσικό φαινόμενο. Εκτός ίσως από τη δύναμή του. Όμως, σε τίποτε άλλο. Γιατί αυτός ο άνεμος, είναι η ανάσα του Απείρου, οι αναρίθμητες αιωνιότητεςύπαρξης που σε περικλείουν και τις περικλείεις.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: