Written by κριστοφ
April 19, 2013 Προβολές: 2935
0
…πες μου ένα ονομα,
στα σιγανα θα σε ακουσω,
κ εφυγε ο ψιθυρος στα ανοιγμενα χερια.
Ειναι ενα αποσπασμα από το: «Ακουσματα περιορισμενης αισθητικης» του φιλου admin.
Μολις διαβασα το: «Θεοφιλος Καϊρης: ενας δασκαλος της πρωτοποριας» δημοσιευμενο σημερα στο logoclub μας από τον ιδιο. Τον φιλο μου admin. Αναφερεται για ένα ατομο που πρωτη φορα το ακουω προσωπικα. Τον Θεοφιλο Καϊρη. Στο τελος του αρθρου γραφει ο admin:
«Η κυβέρνηση, με το από 28 Οκτωβρίου 1839 διάταγμα, διέταξε την εξορία του Θεόφιλου Καΐρη στη Σκιάθο και μετά στη Θήρα. Με τη Συνταγματική Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 ο Καΐρης, με τη βοήθεια του παλαιού συμμαθητή του Ιωάννη Κωλέττη, επανήλθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Άνδρο, όπου συνέχισε τη λειτουργία του Ορφανοτροφείου του. Παρ’ όλα αυτά, έχει μπει ήδη στο στόχαστρο του σκοταδιστικού κατεστημένου της Εκκλησίας και του κράτους. Έτσι, ο υπουργός Δικαιοσύνης Βόλβης, στηριζόμενος σε έγγραφο της Συνόδου, διατάζει τον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου να προβεί εκ νέου σε δίωξη του Καΐρη και των συνεργατών του. Το δικαστήριο της Σύρου εκδίδει την υπ’ αριθ. 181/21.12.1852 καταδικαστική απόφαση, με φυλακίσεις για όλους και ειδικότερα διετή φυλάκιση για τον Θεόφιλο Καΐρη.
Ο Καΐρης, ασθενής ήδη και σε προχωρημένη ηλικία, μεταφέρεται στις φυλακές Σύρου, όπου λίγες μέρες αργότερα, στις 13 Ιανουαρίου 1853, αφήνει την τελευταία του πνοή.»
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
