Sub Menu

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 1702 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

2

Είσαι η φλόγα και είσαι η φωτιά

δίνεις τη θέρμη και το φως

και ακέραια μένεις

Τόλμησε να αγγίξεις το τρόπαιο της αλήθειας!

να ζεις αξίζει, όχι να επιβιώνεις

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
ο Δραπέτης

Το κρύο, απόψε, έκανε τη στέγη μου να τρίζει. Τα τζάμια θαμπά, σαν όλη τη ζωή μου.

Κι η νύχτα, η φοβερή νύχτα, γαντζώθηκε πάνω μου και γίναμε ένα.

Τα κεριά έλιωσαν, μόνο ένα αντέχει ακόμη. Φτάνει όμως μόνο αυτό για να εμφανίζονται οι αναμνήσεις στους τοίχους, και παραφορτωμένοι όπως είναι, θάλεγα ότι βογκούσαν σαν ετοιμοθάνατοι γίγαντες της μυθολογίας, σηκώνοντας το βαρύ τους πεπρωμένο, να στέκουν όρθιοι πάντα μέσα στις αλλεπάλληλες εναλλαγές εποχών, ανθρώπων, έργων τέχνης και έργων ατεχνίας. Σήμερα και οι τέσσερις τοίχοι μου, δεν ξέρω γιατί, συμπίεσαν το ταβάνι. Το συμπίεσαν πολύ, το έκαναν αόρατο για τα κοινά μάτια των ανθρώπων και σχημάτισαν μια τετράγωνη πυραμίδα. Μάλλον θα σκέφτηκαν ότι έτσι ίσως αλλάξει η τύχη τους. Ίσως αποκτήσουν κάποια φήμη, παρομοιάζοντας τους εαυτούς τους με τις αρχαίες Αιγύπτιες πυραμίδες...ενώ μέσα, ελάτε να δείτε, ανασαίνει ακόμη η κοκαλιάρικη μούμια του Φαραώ...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Μυογράφημα

Στη γωνιά ένα τζάκι. Ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι. Η μάνα ζυμώνει. Η γιαγιά πλέκει μια ζακέτα. Μια μικρή με μια πάνινη κούκλα φτιάχνει τον κόσμο της. Ένας μικρός με τιράντες και κοντό παντελονάκι με ένα κομμάτι ξύλο φτιάχνει το τόξο του Οδυσσέα. Ο άντρας λείπει.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ας πούμε μια πικρή αλήθεια .

Δεν μας αγάπησε κανείς.

Τά σ’ αγαπώ τους μια συνήθεια .

Πλοία της άγονης γραμμής .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κάλεσμα της παράνοιας(μέρος 7ο)

Η νύχτα έμοιαζε ατελείωτη. Όλη η πόλη είχε τυλιχτεί στο σκοτάδι, ένα μαύρο μανδύα που δεν έλεγε να βγάλει από πάνω της. Δεν ήταν φυσιολογικό, μέσα Μαΐου, να μην έχει ανατείλει ο ήλιος εφτά η ώρα το πρωί. Αλλά αυτήν την ημέρα τίποτα δεν ήταν φυσιολογικό. Ακόμη και το φεγγάρι, ύμνος κάθε μεγάλου ποιητή, είχε σταματήσει να κάνει την περιοδική του περιστροφή γύρω από τη γη. Είχε μείνει εκεί, στην ίδια θέση, από την αρχή της βραδιάς, αιματοβαμμένο.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: