Written by Nikos Stylianou
February 21, 2025 Προβολές: 670
0
… … >> Με ακούς ?... επανέλαβε ο Γιατρός… τι .... δεν ξέρω… κάτι συνέβη ξαφνικά… με συγχωρείς… με καλεί η νοσοκόμα … είναι η βραδινή… για κάτι επείγον μου λέει…
….. όντως και εγώ άκουσα τη φωνή της από το τηλέφωνο να φωνάζει … --- Γρήγορα γιατρέ !…….
>>> Λοιπόν κλείνω !... με συγχωρείς , θα σε πάρω σε λίγο... μου είπε ο Χάρης και έκλεισε βιαστικά το τηλέφωνο….
Η ώρα περνούσε και τόσο η ανησυχία μου μεγάλωνε… Το ένστικτο μου με προειδοποιούσε για κάτι σοβαρό και άσχημο… Η σκέψη μου ταξίδευε στον Ιοθώρ… Πόσο αλήθεια ένιωθα αναγκαία την παρουσία του αυτή τη στιγμή… Όσα και να σκεφτόμουνα, πάντα κατέληγα στο ίδιο δυστυχώς συμπέρασμα. Το πόσο «Επιτηδευμένα» Μικρός και Αδύνατος Ευάλωτος και Αμελητέος και Ανίκανος είναι γενικά κάθε άνθρωπος, όταν έρχεται αντιμέτωπος με «δύσκολες» «αφύσικες» και «ανεξήγητες» παρόμοιες καταστάσεις, που εν πρώτοις φαίνονται ως «φυσιολογικές», αλλά Δεν είναι… «Δεν είναι θέλημα… θεού !...» όπως λένε οι αδαείς, οι επιπόλαιοι, οι απαίδευτοι και οι άσχετοι… Και πάλι ήλθαν στο μυαλό μου λέξη προς λέξη τα Λόγια Του Ουριήλ… που και πάλι «κούμπωσαν» στον ενεστώτα χρόνο…. Και ερμηνεύουν καθ’ ολοκληρία και τα γεγονότα που εξελίσσονται Τώρα….
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
