Νομιζε οτι ο βατραχος που ειχε φιλησει πριν χρονια ειχε γινει πριγκιπας , εκεινο το καταραμενο βραδυ που εκεινος κοιμωτανε διπλα της ενιωθε για ακομη μια φορα το ιδιο συναισθημα. Το νυχτικο της και το σωμα της γινοτανε ξενα υλικα κοκαλωμενα και φορτικα.Μενει αγρυπνη ολη τη νυχτα  πιεσμενη απο μια μοναξια ασφυκτικη.Τη μοναξια του ανθρωπου που ο αλλος διπλα του μονο περιγραμμα παρουσιας του προσφερει, περιγραμμα παρουσιας με περιεχομενο απουσιας. Αυτα τα συνειδησιακα βραδια  μια σκεψη τη βασανιζε , ενα γιατι .

Πηρε στα χερια του το τεφτερι κ αρχισε να το διαβαζει:

R Corporation ΕΠΕ.Οδηγιες. Απορρητον.

Αυτό εγραφε πανω πανω σαν επικεφαλιδα το αναγνωσμα. Μονο που δεν ηταν ένα απλο αναγνωσμα για να περνας την ωρα σου αλλα ένα αναγνωσμα που βρωμαγε ψοφιο. Δεν ηταν μια μπριζολα ροδοκοκκινη ψημενη στα καρβουνα. Ηταν μια μπριζολα κατακαμενη μεσα στα καρβουνα.Ενοιωθες παντου την μυρωδια από καμενο.Τσικνοπεμπτη κ να εισαι ψηστης κ να εχεις αραδιασμενα 40 σουβλακια, καμια εικοσαρια μπιφτεκια, απλωμενες 20 φτερουγες κ 20 μπουτια από κοτοπουλα κ ο χωρος που να μενει αναμεσα τους ,να γεμιζει με καμποσα αρνησια παϊδακια . Να είναι όλα ετοιμα ψημενα να φαγωθουν, κ ξαφνικα να παιρνει φωτια από τα λαδια που σταζουν στα καρβουνα, η ψησταρια κ να βγαζει ένα ντουμανι καμενου καπνου κ εκεινη την στιγμη ο καινουριος πυροσβεστηρας να κομπλαρει κ ταυτοχρονα ο ψηστης να χασει τις αισθησεις του. Πανδαιμονιο. Βρωμα κ δυσωδια παντου. Ας κοψουν το λαιμο τους τα κρεατικα κ ο ψηστης. Εμας μας ενδιαφερει η αισθηση της βρωμας. Του καμενου κρεατος. Ο ψηστης κ τα κρεατικα κ οι πελατες είναι δευτερευοντα. Στο κατω κατω ας μην ηταν κρεατοφαγοι. Μπορεις να ζησεις κ χωρις κρεας.