στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Ειμαι σε μια εταιρεια

Written by κριστοφ September 19, 2012 Προβολές: 3059 Αγαπημένα

0.0

Ειμαι σε μια εταιρεια. Εδώ κ δυο χρονια κ προσπαθω να πιασω την καλη. Καλη, σημαινει οικονομικα ανεξαρτητος. Να μην εχω κανενα αναγκη. Να ειμαι εγω το αφεντικο κ να μην εκμεταλευομαι κανεναν για να τα κονομησω. Υπαρχει ετσι εταιρεια; Ναι, υπαρχει. Αυτό που κανω εγω. Κανω κατι το πολύ ομορφο. Είναι κατι από το μελλον. Φανταστου κατι το πολυ ομορφο που θα είναι στο μελλον κ αυτό το πολύ ομορφο να υπαρχει τωρα. Κρατω στα χερια μου το χειροπιαστο μελλον. Ελα μαζι μου. Για να ελθεις μαζι μου όμως πρεπει να κανεις κατι το πολύ επαναστατικο. Κατι το πολύ εξτριμ. Κατι που είναι αδιανοητο. Κατι που είναι εκτος μοδας. Σου μιλω για μπιζινες εξω από το μαντρι. Εξω από τον οχλο. Στον καθαρο αερα.

Τι πρεπει να κανεις λοιπον;

Περισσότερα...

Εντός των ολίγων σκέψεων

Written by admin May 11, 2013 Προβολές: 4268 Αγαπημένα

0.0

◆ Των διαστημάτων συναπαντήματα, όταν στους οργανωμένους θορύβους στη ροή των συνωνύμων του οίνου, η γελοιότητα των φευγαλέων βλεμμάτων προσδιορίζει την περιέργεια της αυταρέσκειας.
◆ Και η εμβροντησία άγνωστη λέξη κατακάθεται στη συχνότητα της απορίας δίνοντας στα προκαθοριζόμενα στιγμιότυπα τη λοιδορία που αρμόζει στην κοινοτοπία των επιτηδευμένων πανηγύρεων.
◆ Ηχοβολία εγχόρδων, παραποιημένα γράμματα παραδόσεως και οι στολισμένοι άνθρωποι των εκδηλώσεων απεικονίσματα συνθέσεως της μεσημβρίας, αποξενωμένα εκθέματα καταθλίψεως στην ίδια σελίδα με το ανυπέρβλητο της ειρωνείας μεγαλούργημα της ομοιοκαταληξίας να μεταλλάσσει τον καημό των αλλοτινών χρόνων σε καταγέλασμα απείρου κάλλους.
◆ Εντός των ολίγων σκέψεων, το πρώτο βλέμμα για τον συνωστισμό των ημερών, ανήμερα του αγίου παλληκαριού με το δόρυ στην αναπαράσταση της μεταφοράς των ημερομηνιών.
◆ Απέναντι απ’ την αλαζονεία των πράσινων δράκων με τις κόκκινες γλώσσες της αυθάδειας της ανυπαρξίας.

Περισσότερα...

Συντροφε νεολεε

Written by κριστοφ November 26, 2014 Προβολές: 4028 Αγαπημένα

0.0

Συντροφε νεολεε,

εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε που παλευεις κ ολα δειχνουν οτι ολα πανε κατα διαβολου. Ολες οι ανθρωπινες αξιες κατακρημνιζονται σαν χαρτινοι πυργοι, σαν καστρα στην αμμο. Εμεις εδω στην κυπρο ζουμε σε μια χωρα που εδω κ πολλα χρονια δεν εχουμε βρει ακομα μια διοδο επικοινωνιας με την αντιπερα οχθη. Επισης μαθαινω οτι η βια μεσα στην οικογενεια συνεχως αυξανεται, κακοποιημενες γυναικες κ παιδια συνεχως συνωστιζονται εξω απο το «Συνδεσμο Προληψης της Βιας στην Οικογενεια». Φτιαχνουν καινουριο κτηριο γιατι οι αναγκες συνεχως αυξανονται. Δεν θελω να μιλησω ουτε για τον ρολο της Εξουσιας, την καθε ειδους εξουσια, ειτε προκειται για θρησκευτικη εξουσια ειτε για πολιτικη, ειτε οικονομικη. Διαβαζω ενα αρθρο στην εφημεριδα για την Εξουσια. Ακουσε την, ειναι σημαντικη: η εξουσια στον ανδρα κανει καλο, ενω στην γυναικα κανει κακο. Στον ανδρα μειωνει την καταθλιψη του, ενω στην γυναικα την αυξανει. Συμπερασμα, αν εισαι ανδρας κ εχεις καταθλιψη το καλυτερο φαρμακο ειναι να γινεις προεδρος, οπου να’ναι. Προεδρος μια εταιριας, του κρατους, μιας λεσχης, ενος συλλογου, μιας οργανωσης , προεδρος της ευρωπαικης ενωσης, προεδρος της αμερικης, προεδρος της τροικα, μιας τραπεζας, ενος παραρτηματος. Γινε προεδρος καπου κ ολα θα πανε καλα. Κ οι κοινωνιες που ζουμε ειναι ανδροκρατουμενες,

Περισσότερα...

κρατώντας το βράδυ

Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ November 03, 2010 Προβολές: 3106 Αγαπημένα

0.0

Κι ένα πρωί

θα μείνει το βράδυ

με ήχο τρένου

με φασαρία λιμανιού

που πίνεις γρήγορα καφέ

να μείνεις πάλι

να κυλιστείς εξωφρενικά

στη φυλακή του νου

στην απομόνωση,

στο εργαστήριο ψυχών

που τα ποντίκια

ελλοχεύουν φως

Περισσότερα...

Το τζάμι θολό

Written by admin 1 December 31, 2011 Προβολές: 4941 Αγαπημένα

0.0

Παραμονή. Στο ξύλινο τραπέζι με τα δυο πόδια. Κι η γάτα να κουλουριάζεται ανάμεσα. Έξω ο αέρας το βιολί του. Τέσσερα βαθιά πιάτα. Ντοματόσουπα, μαλλιά τ’ αγγέλου, να ξεγελιέται η μέρα. Μια λάμπα καπνισμένη στο στένεμα. Η νύχτα βαριά. Βροχή και χιόνι. Μια μυγδαλιά να κτυπά τα κλαδιά της. Το τζάμι θολό.

Πέφτει ο ύπνος. Τα όνειρα απ’ τα παραμύθια. Πάντα είχαν το ίδιο τέλος.

Περισσότερα...