Σημερα Κυριακη, πηγα με κατι φιλους, σε μια πολύ ωραια τοποθεσια, λιγο εξω από την πολη. Περναει το ποταμι κ σε μια αποσταση 2 χιλιομετρων, δεξια κ αριστερα του ποταμου, εχει πλατανια. Επισης θα βρεις κ ελιες, παρανομα φυτεμενες. Εχουν κοψει τα πλατανια κ εχουν βαλει ελιες. Καταπατηση δασικης γης. Το τοπιο είναι φοβερο. Επισης, για να συμπληρωθει το ελληνικο τοπιο, εχουμε κ σκουπιδοτοπο. Ερχονται από τοσο μακρια, για να πεταξουν τα σκουπιδια τους, σε αυτό το ομορφο δασος. Ο δημοτικος σκουπιδοτοπος είναι πιο κοντα, αλλα αυτοι ερχονται κ πετανε τα σκουπιδια τους σε αυτό το πλατανοδασος. Μια παρεα νεαρων, που ηταν διπλα μας, εφαγε μεσας στο δασος κ εφυγε αφηνοντας τα σκουπιδια της. Τα μαζεψαμε εμεις. Πριν λιγες μερες, καποιοι τυποι, κοψαν 12 πλατανια για καυσοξυλα. Αυτο μου ειπε ενας από την παρεα μας, που παει συχνα στο πλατανοδασος. Ο Δημος της περιοχης δεν κανει τιποτε, ενώ εχει ενημερωθει. Τωρα που μιλαμε για Δημο, ενας γνωστος μου δημοτικος συμβουλος, εχασε την ζωη του. Τον σκοτωσε ενας φιλος του κατα λαθος. Ειχαν παει για αγριογουρουνα.

ΘΕΜΑ : Αυτή ήταν η ζωή μου, πάει χαθηκε...

Εχει, καποιες φορες, που νιωθεις κουρασμενος. Γενικα νιωθεις οτι όλα τα εχεις ανακαλυψει κ τωρα πρεπει να φυγεις. Εισαι ικανοποιημενος που ησουν εδώ κ τωρα θελεις να φυγεις. Οπως ένα φιλο που ειχες καιρο να τον δεις κ τωρα τον εχεις μπροστα σου, τον χορτασες , περασατε καλα μαζι κ τωρα θελεις να μεινεις μονος σου. Ετσι γινεται παντα. Ποθεις κατι πολύ, μετα το αποκτας κ υστερα το βαριεσαι. Θελεις να μεινεις μονος. Ειναι κατι το φυσικο.

προσπαθησε να ανοιξει το παραθυρο του κ δεν ανοιγε. Ειχε πιασει παγο. Πηρε το σφυρι κ το καλεμι, που ειχε προχειρα διπλα στο παρθυρο, εσπασε τον παγο κ ανοιξε το παραθυρο. Κοιταξε προς την Ανατολη,

ο ηλιος εκανε την εμφανιση του πισω από τα μαυρα συννεφα κ μετα χαθηκε,

ηταν η τελευταια φορα που θα τον εβλεπε,

εβαλε το χερι του στις ακτινες του να τον χαιδεψει. Η τελευταια φορα στην ζωη του που θα τον εβλεπε. Η τελευταια φορα που θα εβλεπε αυτόν τον φιλαρακο.

Πανω στο ραφι της ζωης ειχε διαφορα κουτια. Αυτος διαλεξε ένα που εγραφε: «κυνηγι». Το εβαλε στο καλαθι του κ πηγε να πληρωσει στο ταμειο. Πληρωσε κ μολις βγηκε εξω,το ανοιξε αμεσως. Ανυπομονουσε να μαθει τι ειχε μεσα. Ειχε μεσα, αγκιστρια διαφορων σχηματων, δολωματα. Ειχε μεσα μια καραμπινα δικανη, σφαιρες, διχτυ για τα θηραματα. Ο καταναλωτης γυρισε κ με αγριοκοιταξε. Επενεβαινα στα προσωπικα του. Ημουν περαστικος κ γω από το σουπερμαρκετ της Ζωης κ τον ειδα που αγορασε αυτό το κουτι κ από περιεργεια τον ακολουθησα να δω τι ειχε αγορασει, τι ειχε μεσα. Εγω ειχα αγορασει ένα βαζακι μελι, ένα σακουλακι βρωμη της κουάκερ όουτς, ενας μαρουλι, δυο τρις μπανανες κ πορτοκαλια για στιψιμο. Επισης αγορασα κ ένα βιβλιο. Μου αρεσε ο τιτλος του: Ταξιδιωτης της βροχης. Ο ηρωας του εργου, ενας ντετεκτιβ. Περιμενα εξω από το ιατρειο κ μεχρι να με δει, εριξα μια ματια σε ένα ενθετο, μιας εφημεριδας, που ηταν στο τραπεζακι του ιατρειου κ επεσα πανω σε μια κριτικη αυτου του βιβλιου. Εγραφε: «Ο ταξιδιωτης της βροχης είναι ένα μαστ. Αξιζει η αγορα του. Ειναι ενας ντετεκτιβ που προσπαθει να εξιχνιασει ένα εγκλημα. Την δολοφονια του αγωνιστη ποιητη, Δωρου Ποίζου,από εξτρεμιστικα στοιχεια. Ο Δωρος, προσπαθουσε να διασωσει την πνευματικη υγεια της χωρας του κ δολοφονηθηκε για τις αποψεις του»

Μου αρεσει να γραφω οταν εχω απενατι μου καποιον. Αυτο δημιουργει μια σχεση. Για να λειτουργησει οτιδηποτε πρεπει να υπαρχει μια ροη. Εγω ειμαι εδώ, εσυ εισαι εκει κ μεταξυ μας αρχιζει κ ρεει η ενεργεια. Οχι ότι πρεπει να γινεται ετσι. Εχουμε μαθει να λειτουργουμε ετσι. Οσο πιο ωριμος γινεται καποιος τοσο ανακαλυπτει ότι τα πραγματα δεν λειτουργουν ετσι. Ο άλλος ηταν απλα μια αφορμη για να σηκωθεις από την καρεκλα σου κ να κανεις κατι. Ηδε αλλιως δεν θα σηκωνοσουν να το κανεις. Αυτο ομως ειναι μια πλανη. Ενα παραμυθι. Ο αλλος είναι παντα μια ομορφη πλανη.