Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club
0
 |
0.0 |
Παιζω κ γω τις ρακετες μου στο ιδιο γηπεδο που επαιζε κ ο Λιαντινης. Ολες οι ομιλιες του Λιαντινη, ολη του η προσπαθεια, ηταν να σε φερουν μεσα σου, στην Σιωπη σου. Μεσα μας κατοικει μια Κυρια, η ομορφοτερη του κοσμου. Η Σιωπη. Δεν είναι η σιωπη του νεκροταφειου, είναι η σιωπη των δεντρων , των λουλουδιων, της Φυσης. Η σιωπη του χιονιού. Πολυ φλυαρια εκει εξω, ενα μποτιλιαρισμα, σε κεντρικο Αθηναικο δρομο. Το γηπεδο που παιζω τις ρακετες μου ειναι ένα παραξενο γηπεδο, ριχνω το μπαλακι στον αντιπαλο κ αυτος το ριχνει σε μενα. Ομως δεν βλεπω τον αντιπαλο, εχει φοβερη ομιχλη, απλα ριχνω το μπαλακι κ αυτό επιστρεφει σε μενα χωρις να βλεπω τον αντιπαλο. Αν τυχει κ καθαρισει αυτή η ομιχλη που εχεις μπροστα σου, μενεις εκπληκτος. Επαιζες μονος σου! Απεναντι σου ένας τοιχος κ τιποτε άλλο. Είναι η Σιωπη. Ειμαστε μονοι μας εδώ, νομιζουμε ότι παντου γυρω μας είναι κοσμος. Ειμαστε μονοι μας. Μια απεραντη σιωπη. Εσυ κ εσυ. Δεν ξερω ποιος καθαρισε την ομιχλη κ ειδα ότι επαιζα μονος μου. Πιθανον ο Λιαντινης, ο Σωκρατης, ο Ηρακλειτος, ο Οσσο. Δεν ξερω. Η αληθεια τσουζει, γιατι καιει το ψεμα σου.Εδω περα ειμαστε μονοι μας, ο καθενας μονος του, ειτε το παραδεχεσαι ειτε όχι. Πολύ λιγοι το παραδεχονται κ ακομα πιο λιγοι διδασκουν Αυτην.
