Written by κριστοφ
September 01, 2014 Προβολές: 2756
0
Όταν ανοιξαν τα συνορα πηγα κ στο χωριο της μανας μου, τα Φτερυχα, στην κατεχομενη Κερυνεια. Απο κει αγναντευεις την θαλασσα, το πελαγος. Το μονο που εμεινε από το μικρο χωριουδακι ηταν ενας μαντροτοιχος. Τα υπολοιπα εχουν γινει βιλες με πισινα κ μένουν αγγλοι, γαλλοι, πορτογαλοι, αμερικανοι, γερμανοι. Ολα εχουν αλλαξει. Όμως κ πολεμος να μην γινοταν, παλι εμεις θα ειχαμε φτιαξει βιλες. Το νέο ισοπεδωνει το παλιο κ μπαινει αυτό στη θεση του. Παντα το νέο είναι πιο ρωμαλεο από το παλιο. Δεν ενδιαφερει αν το παλιο εχει μια σοφια μεσα του, θα ελθει το νέο κ θα το ισοπεδωσει βαναυσα. Θα το κατεδαφισει παραυτα. Ο συγχρονος ανθρωπος εχει στα χερια του μηχανηματα που μπορουν να ισοδεπωσουν τον κοσμο πολλες φορες. Οσο παει αυτό θα θεριεύει, η τεχνολογια θα γιγαντωνεται. Ο ανθρωπος είναι ενας κατασκευαστης. Όμως αρχιμαστορας είναι η ιδια η Φυση. Η Κυπρος είναι μια κατασκευη της φυσης. Πριν πολλα πολλα χρονια, αναδυθηκε από τα βαθη της θαλασσας κ κολυμπα τωρα καπου στην επιφανεια της ανατολικης μεσογειου.
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
