Written by κριστοφ
June 30, 2014 Προβολές: 2738
0
Συνανθρωποι μας δολοφονηθηκαν από αλλους συνανθρωπους μας. Δεν εχει σημασια αν κατοικούν αλλου κ ονομαζονται Τουρκοι. Ανθρωπος σκοτωσε ανθρωπο. Δεν επιζητω καταδικη κ απαγχονισμο των δολοφονων. Το εγκλημα εγινε κ δεν μεταγινεται.
Ανθρωπινη κολαση,
κ απεναντι οι πανανθρωπινες αξιες: αγαπη, ειρηνη, αδελφοτητα, αξιοπρεπεια.
Ομως νοιωθω αμηχανια όταν βλεπω τον ανθρωπο πως συμπεριφερεται σε συνανθρωπο του.Τότε, μου ερχεται μισος για το ανθρωπινο ειδος.
Επικαλεισαι τον θεο να σε σωσει. Απο ποιον όμως να σε σωσει; Ανθρωπος να σωθει από ανθρωπο. Ειναι αρκετα οξυμωρο. Εθνοι στρεφονται εναντιον εθνων, κ ανθρωποι εναντιον ανθρωπων, με τοσο μισος,
σαν να μισουν ο ενας τον άλλο, από γεννησιμιου τους.Τι δεν πηγε καλα μαζι μας; Τι αρρωστια τριβελιζει τον ανθρωπινο εγκεφαλο κ τον τρελαινει κ του οπλιζει το χερι κ την καρδια του –αντι για την αγαπη-, το μισος ο ένας για τον άλλο; Τι εχει να κερδισει από αυτό το παιχνιδι του αιματος; Πολλες φορες εκανα στο μυαλο μου αυτή την ερωτηση κ σαν να μιλαγα σε κουφο, δεν πηρα απαντηση. Ακομα περιμενω κ το μονο που βλεπω να ερχεται προς εμε, μονο φωτια. Κ γω νοσταλγω μια καλη κουβεντα από εσενα, ένα απαλο αγγιγμα.
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
