Στρίβω ακόμη ένα τσιγάρο
Η στάχτη του προηγούμενου
Σιγοκαίει στο αυτοσχέδιο τασάκι
Μια μπύρα που έχει τελειώσει.
Τα χαρτιά πεταμένα τριγύρω
Άχρηστες φυλλάδες στο πάτωμα
Μάχονται στο αέναο πόλεμο
Ανάμεσα στον πόνο των αναμνήσεων μου.
Με το σκαλισμένο μολύβι
Από τα δόντια χαραγμένο
Μία λέξη που δακρύζει
Κα ι τις σελίδες γεμίζει λέξεις.
Αποτυχία να αισθανθείς ζωντανός
Χτυπάς πριν σε χτυπήσουν
Να μη νιώσεις ξανά
Την εγκατάλειψη όπως τότε παλιά.
Προδότης σε ένα ψέμα
Που θέλησες να πιστέψεις
Που τελικά το άφησες
Και έμεινες να το κοιτάς.
Εγκατάλειψη στη νέα κοινωνία
Δεν ανοίγεις πλέον την πόρτα
Με ένα μπουκάλι αγκαλιά
Γράφεις ποιήματα αφιερωμένα σε …