στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Από τα "Αιμοπετάλια"
Κάθομαι στο πιο βαθύ φωνήενπου πήρα με χρησμό απ'το στόμα της
Θα κοιμάται βουεράπάνω σ' εκείνο το γιομάτο νύχτες χρώμα Τουξεκοκαλίζοντας νοστιμιές από αίμα και σάλιο
Πλησιάζει θάλασσα Μενέλαεμη δείξεις δροσιάμη δείξεις ίχνος αλάτικάτι ξέρεις από παραπλάνησηολόκληρα χρόνια πλάι σε μιαν ομορφιάπαγωμένη και φαγωμένη και δύσβατηνα τραβάς κουπίστα καλά καθούμεναγια να της βάλεις ψυχήΘα σφυρίζει στα τείχη αδιάφορα
κι από κάτω παλικάριαθα πληρώνουν με βγαλμένα δόντιαμε σκισμένα στήθη τον μύθο της
Πλησιάζει θάλασσα Μενέλαεκάνε πως χάλασαν τα πανιάκάνε πως το κατάστρωμα το ξέκαναντ' από μέσα μποφόρο μεγάλος αέραςπου κάθε βράδυ σαν ησυχάζειςσε περικυκλώνει αλύπητα
