στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Είχες περάσει,
Μου είπαν,
Να με γυρέψεις..
Ναι, δεν ήμουν..
Ξενύχταγα
Μένω στις πύλες
Των σκουπιδιών
Μη μου κάψουν
Τις αναμνήσεις
Και λησμονήσω
Να γεννήσω
Την ωριμότητα
Πως -;-
Δε σε άκουσα…
Όλα δικά μου -
Χτένες σπασμένες
Αποφάγια
Ρόδες
Φτερά
Μπουκάλια σπασμένα
Κρανία
Κι ένα μωρό
Σε σακούλα μέσα –
Μη δει ο Άδης
Και φρίξει
Πως -;-
Δε σ’ ακούω -!-
Φασαρία πολύ
στα κοιμητήρια
των αναμνήσεων -!-
Έχει καθρέφτες
Φαντάσματα
Αγκαλιές
Έχει αισθήματα
Και εφιάλτες
Παιχνίδια
Και μεροκάματα δακρύων
Στρώματα
Σώματα
Πνοές
Έχει καρδιοχτύπια
Μη μου μιλάς -!-
Ακούς -;-
Και πως -;-
Πως μιλάς -;-
Κρατάω άδειο το
βλέμμα σου
Μέσα στους κορσέδες
Που ήσουν πάντα
Άδειασες -!-..
Που πας -:-
Δεν έχεις ξενύχτι
να πληρώσεις -!-
Ούτε αγάπη να
ξεδιπλώσεις
Τη γλώσσα σου
Να στρώσεις -
βαρύ χαλί
Όλα
Εδώ τα βρήκα –
Και τους κορσέδες
Και τα χαλιά
Απομεινάρια νύστας σου
Και φόβοι
Της βροχής σου -
Πάντα την έτρεμες
Σαν τη μαγκιόρα θάλασσα –
Θυμάσαι που
σου ΄κλεινε το μάτι
Κι έτρεχες να κρυφτείς -:-
Άκου,
Σφαδάζουν τα
σκουπίδια μου –
Γεννάνε τα μυαλά μου
Ξανά και ξανά
Γεννιούνται
Κι οργώνουν
Δαγκώνουν
Σκίζουν
Μουγκρίζουν κιόλας
Ζωγραφίζουν έκταση
Έκσταση
Και πάθος
Τα μυαλά μου
κι οι πόρνες μου
Και κοίτα -!-..
Πάθος έχεις -;-
Να παίρνεις σβάρνα
τους δρόμους
Και να πετάς τις φλέβες –
Σκοινιά –
Να κρεμνιόνται οι αίσθητες
Στις αφίσες των δρόμων -;-..
Πήγαινε σπίτι -!-
Σε φωνάζει το πιάτο
Στο στρωμένο τραπέζι
Εγώ
Δουλεύω
Φυλάω σκουπίδια
Και … οι πόνοι!!!
Οι πόνοι!!!
Οι πόνοι!!!
Με γεννάω θάλασσα –
Αυτή που φοβήθηκες
Όταν σου έκλεισε
Το μάτι…
Κι επιτέλους
κατάλαβε -!-
Στέρεψες
κι σ' έχω εδώ
μαζί με τα
σκουπίδια μου..
Φύγε! Και μείνε εδώ!..
Να σκίσω τον κορσέ
να πάρεις ανάσα
Το πιάτο σου
σε περιμένει..
Πάθος γέννησες -;-
Όχι;..
Σβήσε το τσιγάρο -!-
Γι' Αλήτης δεν κάνεις
Ούτε γι' ανάμνηση..
Στο καλό!
Και κοίτα -!-
Μη μου γράψεις!
Πατεράκη Ευαγγελία
Πατεράκη Ευαγγελία
