στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ... καθ' Ημετέραν Εικόνα και καθ' Ομοίωσιν... Γεν. 1-26 [Αποσπάσματα]. - Μ, 2

Written by Nikos Stylianou October 17, 2021 Προβολές: 3686 Αγαπημένα

0.0

----- Γύρισε προς το μέρος μου, λέγοντας:

----- Τώρα που πλέον το Επίπεδο Συνηδειτότητας στο οποίο βρίσκεσαι έχει φθάσει σε "ικανοποιητικό επιθυμητό επίπεδο"... η "επικοινωνία" μας είναι σχεδόν ..."κανονική" ! Δεν χρειάζονται "οθόνες" ούτε "γραπτά κείμενα" πλέον για να διαπιστώνεις, ... να καταλαβαίνεις... να ερευνάς ο ίδιος, να συνηδειτοποιείς, να διέρχεσαι στα επίπεδα τα επιτρεπτά, όπως και στις αναβάσεις, καταβάσεις, των πεδίων και γενικά να τροφοδοτείσαι με Γνώση και να μαθαίνεις !...

Τα λόγια Του Ουριήλ με γέμιζαν με μια πρωτόγνωρη και περίεργη ψυχική κορύφωση που κατέληγε σε ένα συναίσθημα "ευδαιμονίας" -αν είναι η κατάλληλη λέξη - με "γέμιζε" με μεγάλη χαρά και δύναμη και "λείαινε " όλες τις γωνίες μου ....

Περισσότερα...

Σε Φα Μείζονα......

Written by Nikos Stylianou April 14, 2025 Προβολές: 1088 Αγαπημένα

0.0

Και αυτοί που χτύπαγαν τα τύμπανα έτρεξαν πρώτοι να συμπαρασταθούν... Και οι άλλοι με τις τρομπέτες ετοιμάστηκαν γιατί ήξεραν πως θα χρειαστούν. Τα βιολιά αλαζονικά όπως πάντα, δεν θέλησαν να τρέξουν στη σειρά τους. Τρέχουν μόνο όταν το θέλουν και μόνο όταν καταλάβουν πως πρέπει, γιατί δεν μπορεί κανένας άλλος......

Είχαν πάρει όλοι τη θέση τους, περιμένοντας το πιάνο. Είχαν ανοίξει τα αναλόγια να δουν την πρώτη πράξη... Πολύ λίγος ο θόρυβος στη κατάμεστη αίθουσα, και καταλάγιαζε όσο άνοιγε η αυλαία της προσδοκίας.

Ήταν έντονο το συναίσθημα της δημιουργίας σε όλους, αρκεί να τους έδινε κάποιος το κίνητρο... σε Φα μείζονα...

Περισσότερα...

ΣΚΟΡΠΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ

Written by Μαρία Λεμεσού November 05, 2019 Προβολές: 4477 Αγαπημένα

0.0

Η ζωη ειναι ερωτας δεν ειναι νοικοκυρεμα Τι ωραια να μην υπηρχαν στεγες.. Να μπαινει ο ουρανος απο παντου αερας αγριος να τα μετατοπιζει ολα να με χτυπα στους τοιχους στο πατωμα να μαλακωνει η σκεψη μου να γινεται νερο νεα να εχω για τα πραγματα κατανοηση Στην εφηβεια μου με επνιγαν τα πραγματα Ξηλωσα καποτε ολο το δωματιο ( κρεβατι κομοδινα βιβλιοθηκη ) ξηλωσα και τα τζαμια απ τα παραθυρα Τα εβγαλα στο μπαλκονι Το πατωμα δεν ηταν δυνατο να το ξηλωσω δεν θα ταν βιωσιμη λυση Γι αυτο μαλλον παρα τις αλλαγες καμια αλλαγη δεν εγινε εντος μου (φταιει που δεν τολμησα την ολοκληρη καταστροφη ετσι νομιζω )

Περισσότερα...

Την θέλουμε την Ποίηση

Written by Δημήτρης Α. Δημητριάδης September 16, 2019 Προβολές: 7130 Αγαπημένα

0.0

Την θέλουμε την Ποίηση. Όχι σαν πολυτέλεια ή προνόμιο των ειδικών και των ανθολόγων, αλλά για την πνευματική φυσιογνωμία των ιδεών, του νοητικού σκαψίματος της ευαισθησίας, της φαντασίας και - πολλές φορές - της αλήθειας απέναντι στο λόγο της έπαρσης, του υπολογισμού ή της ψευδολογίας. Τη θέλουμε και σαν κάστρο της γλώσσας, αλλά και σαν πεδίο καλλιέργειας και διατήρησης των ονείρων μας, της οξύνοιάς μας και την αντίσταση μας στην "πίεση" του πραγματικού, στο συνεχές σφυροκόπημα των πληροφοριών, των ειδήσεων, των τρομερών γεγονότων και της γκρίζας πραγματικότητας. Κι όσο δεν το κάνουμε, χάνουμε το ουσιαστικό : ευαισθησίες, χαρές, τη μαγεία της έκπληξης, τη δημιουργικότητα - με μια λέξη, χάνουμε την ανθρωπιά μας.

Περισσότερα...