στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

χρυσοπρασινο φυλλο

Written by κριστοφ November 10, 2012 Προβολές: 4314 Αγαπημένα

0.0

Χρυσοπρασινο φυλλο

Βλεπω κ ακουω από το Youtube το «χρυσοπρασινο φυλλο». Να τραγουδα ο Θεοδωρακης, σε στιχους του κυπριου Λεωνιδα Μαλενη.

Κυπρος της αγαπης και του ονειρου,

Χρυσοπρασινο φυλλο ριγμενο στο πελαγο.

Ειμαι προσφυγας.Πολεμος, πραξικοπηματα. Μια ζωη, μια πάλη, να καταστρεφει το ωραιο ο ανθρωπος. Γιατι; Γιατι αυτή η μανια του ανθρωπου να καταστρεφει;

Ποιο είναι το επαθλο του; Μια καμενη γη.

Νικητες κ ηττημενοι μια καμενη γη.

Γιατι;

Περισσότερα...

ΕΡΩΤΑΣ

Written by admin 1 September 21, 2010 Προβολές: 3005 Αγαπημένα

0.0

χειμώνας στην καρδιά
κήπος μαραμένος

Περισσότερα...

Θνητός

Written by silena October 15, 2010 Προβολές: 3306 Αγαπημένα

0.0

σκοτεινή, απρόβλεπτη
ξεσπά αφορισμούς
η ματιά σου

Περισσότερα...

όνειρα πεταμένα στους εφιάλτες

Written by admin January 22, 2013 Προβολές: 4290 Αγαπημένα

0.0

◆ Το τέχνημα του λόγου
◆ Του πυρός εντύπωμα
◆ Εκ βαθέων ομολογία της λεπτομέρειας. Των περιστατικών της ζωής. Της καθημερινότητας των σωμάτων όταν αυτά αγνοούν την Περιέργεια των καιρών, των ονείρων και των διαθέσεων.
◆ Η περιπλάνηση των υποθέσεων αναζήτησε τις απαντήσεις στις ερημαίες περιοχές της λογικής και ο αποπροσανατολισμός έντεχνος, μορφή πολιτικής εκδηλώσεως, κατάφερε καίριο πλήγμα στις εναπομείνασες μογίλαλες σκέψεις των παρατηρητών. Πανικόδρομα τα σχήματα, κάθε είδους επιθέτων, συνθέτουν τα δικαιολογήματα των κατασκευασμένων ερωτημάτων και οι μορφασμοί περνούν στα πρόσωπα, δυσάρεστα απολιθώματα χαμένης απορίας.
◆ Η αιτιολογία στην πρωτοκλισία και η παρατακτική περιπλέκεται με την υποτακτική δίνοντας στη σύνδεση τον παραλογισμό της ασυνάρτητης σκέψεως.

Περισσότερα...

Η ψυχολογία του τέλους εποχής

Written by admin December 26, 2013 Προβολές: 4568 Αγαπημένα

0.0

Καθώς ο χρόνος πλησιάζει στο τέλος του και οι άνθρωποι προσπαθούν να ανακαλύψουν το χαμένο νόημα των Χριστουγέννων μακριά από την επίπλαστη υλική ευμάρεια προηγούμενων δεκαετιών – που και πάλι, για πολλούς δεν ήταν δεδομένη – τα αρνητικά συναισθήματα κορυφώνονται. Αμηχανία, φόβος, απογοήτευση, απαισιοδοξία, απελπισία, στένεμα του ορίζοντα, ασφυξία. Κάπου-κάπου εναλλάσσονται με την ελπίδα, αλλά κι αυτή κάπου πρέπει να τη βασίσεις. Οι εορτασμοί των ημερών έχουν έντονο το σημάδι τους, ειδικά μπροστά στη συνειδητοποίηση του ότι μαζί με τις λέξεις που έχουν χάσει το νόημά τους, το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τις ευχές.

Περισσότερα...