στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

ΑΔΕΙΟΣΥΝΗ...

Written by SAILOR July 16, 2009 Προβολές: 7328 Αγαπημένα

5.0

άποιο απόγευμα, μέσα Ιούλη, πριν χρόνια. Περπατούσαμε με τον δάσκαλο στην παραλία σιωπηλοί. Μέσα μου όμως δεν ήμουν καθόλου έτσι. Μέσα μου γίνονταν εδώ και καιρό μάχες και ήμουν συναισθηματικά μπλοκαρισμένος.

Περισσότερα...

Πονεμένος νάρκισσος

Written by Nikos Stylianou April 09, 2009 Προβολές: 5813 Αγαπημένα

0.0

Κέλυφος που σπάει,
σπέρμα στην φυλακή της φάτνης του
που αγωνιά να γεννηθεί
και σπρώχνει το θέλω.

Χρόνος που καλωσορίζει
γελώντας δυνατά,
άγνωστο αν από χαρά,
μίσος ή ειρωνία.

Περισσότερα...

Κάστρο...

Written by SAILOR September 19, 2010 Προβολές: 4146 Αγαπημένα

0.0

Κάποτε ο άνθρωπος των Ημερών που Κάποτε Ήταν, πλησίασε το μοναχικό κορίτσι που έπαιζε στην αμμουδιά.

Σε μια αμμουδιά που δεν είχε θάλασσα.

Περισσότερα...

Αθετημένες Υποσχέσεις

Written by g_kritikos January 16, 2011 Προβολές: 6180 Αγαπημένα

0.0

Κάποτε τηρούμε τις υποσχέσεις που πρέπει να αθετήσουμε, τηρώντας όμως ευλαβικά όλες αυτές που μας καταστρέφουν...

Να προσέχεις...

Περισσότερα...

◆ Της φύσεως η οργή με τη μανία του ακατανόητου.

Written by admin May 27, 2013 Προβολές: 4429 Αγαπημένα

0.0

◆ Της φύσεως η οργή με τη μανία του ακατανόητου.

◆ Κι ο άνεμος τρελός και μανιασμένος άφησε στους μορφασμούς το αναπάντητο του ερωτήματος. Και στο σύνηθες των φαινομένων η ανθρώπινη λογική αμέτοχη παρατηρεί την αδιαφορία της στα γκρεμισμένα απομεινάρια.
◆ Στις άλλες γραμμές της κοινοτοπίας οι λέξεις θα καταφύγουν, ερημαίες φωνές, να συγκεντρώσουν το παράλογο των ημερών, να συντρίψουν την αληθοσύνη, να ωραιοποιήσουν τον καταντημένο ενεστώτα και να εντυπώσουν τεχνηέντως τα στιγμιότυπα, στα καθιερωμένα διαστήματα του λευκού χαρτιού.
◆ Στην επανάληψη του μονοσύλλαβου για την αναπνοή της γρηγοράδας του ρυθμού, για τον ήχο στ’ ακούσματα, για τη νοσταλγία των ρημάτων.
◆ Η άνοιξη, θλιβερή ψευδαίσθηση της διαθέσεως, φθάνει στον επίλογο δίνοντας στα κατασκευασμένα χαμόγελα τη μελαγχολία του επιτηδευμένου.
◆ Στην ημεδαπή η γελοιότητα έχει ξεπεράσει και το τελευταίο δικαιολόγημα και η πραγματικότητα φαντάζει κακοπαιγμένο μονόπρακτο.