στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Ανάπλους

Written by admin April 24, 2011 Προβολές: 5475 Αγαπημένα

0.0

Εβδομάδα των παθών και η λεπτομέρεια αναζητείται.

Στο καφενείο. Απέναντι από την αποβάθρα.

Βλέποντας τα μικρά κύματα.

Το βράχο.

Περισσότερα...

Μοναχικό ταξίδι

Written by GoldenAngel March 04, 2010 Προβολές: 3192 Αγαπημένα

0.0

Eσένα όπου αδάμαστη στροβιλίζεσαι πληγωμένη,
Κάτω από της πανσελήνου το άπλετο φως.

Περισσότερα...

Κώστας Τσιαχρής "Σημεία στίξης σε ανορθόγραφο πρόσωπο"

Written by sigur1 July 26, 2012 Προβολές: 5235 Αγαπημένα

0.0

Από τη συλλογή ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ

Περισσότερα...

Αφήνοντας την φαντασία μου να οργιάζει!

Written by arkoleon December 22, 2011 Προβολές: 6298 Αγαπημένα

0.0

Ήρθε επιτέλους η ώρα που θα πρέπει να σας μιλήσω τώρα για την κατατρεγμένη μου πατρίδα, τη γλυκιά μου Ελλάδα! Δεν ντρέπομαι πλέον για αυτήν. Όχι! Όχι…, κείνες οι εποχές ευτυχώς πέρασαν, ανεπιστρεπτί, έτσι θέλω τουλάχιστον να πιστεύω. Ήταν τότε που αναφέραμε το όνομά της σιγανά, ψιθυριστά, για να μη μας ακούσουν και ντροπιαστούμε για την καταγωγή μας. Ήρθε λοιπόν η στιγμή για να σας πω με λίγα λόγια την ιστορία της καταστροφής της, γιατί για εκείνη την άλλη, την ιστορία της σωτηρίας της, έχω μύρια να σας εξιστορήσω. Για τούτη άλλωστε, τη δεύτερη, γράφω αυτές τις γραμμές και ξενυχτώ κάθε βράδυ.

Περισσότερα...

Θα κάνουμε Χριστούγεννα και φέτο ;

Written by SAILOR December 13, 2013 Προβολές: 6281 Αγαπημένα

0.0

Κάθε φορά που τυχαίνει ή το επιδιώκω να παρακολουθώ δελτία ειδήσεων (οι υποκριτικές διαφυγές του τύπου ‘εγώ τηλεόραση δεν βλέπω, ειδήσεις δεν βλέπω’ ας λείπουν), ανατρέχω, θέλω δεν θέλω, σε ένα παλιό σημειωματάριό μου, από την εποχή της θητείας μου στο Ναυτικό κιόλας… πολλές φορές τα βράδια καθόμουν κι έγραφα σε ένα ταπεινό τετραδιάκι και μετά τα πιο σημαντικά, τα ‘περνούσα’ στον υπολογιστή.

Ήταν οι… βαθυστόχαστες σκέψεις μου εκείνης της πολύ ζόρικης όσο και γεμάτης όμορφων εμπειριών περιόδου. Μια σκέψη λοιπόν ήταν κι αυτή:

Είναι πρόστυχο να μην ξυπνούν όλοι κάτω από τον ίδιο ήλιο… δεν είναι απλά άδικο… είναι πρόστυχο και χυδαίο… και το ανεχόμαστε…

Περισσότερα...