στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

ΕΡΙΝΥΑ

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ September 09, 2011 Προβολές: 3784 Αγαπημένα

0.0

Σε αντάμωσα την ώρα που έβγαινα από μια θύελλα
κρατώντας βαθιά κάτω από το δέρμα
τον όρκο να ξανάβρω και πάλι μια στάλα ήλιο,
θα ήταν θυμάμαι την ώρα που έφευγε η ημέρα
ή μάλλον καλύτερα
την ώρα που άρχιζε η νύχτα
τότε που πάλευα με την σιωπή μου
μην έχοντας την δύναμη να πλάσω καινούργια λόγια.

Περισσότερα...

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ December 07, 2011 Προβολές: 4407 Αγαπημένα

0.0

Και εσύ έρωτα
εκατόφυλλο πορφυρό μου ρόδο
που γεννήθηκες μέσα από τις φλόγες ,
όταν άπιστοι έκαιγαν
μια νύχτα δίχως φεγγάρι
την Άγια Τράπεζα
όπου φύλαγαν οι θνητοί
τα μυστικά της καρδιάς τους ,
γίνε το κάλεσμα της μούσας
και η ηχώ που καλπάζει
στα άηχα μονοπάτια της σιωπής μου,
όταν η νύχτα σαν σκοτεινός καβαλάρης
θα καλπάζει προς τα εκεί
που υψώνεται των άστρων η πολιτεία ,
και το αίμα πέταλα φωτιάς
θα σκορπά στις φλέβες του φεγγαριού
την άγια εκείνη στιγμή
που η μια ψυχή ψάχνει την άλλη
όταν ο πόθος σαν κρασί
θα ρέει σε χρυσοκέντητο βενετσιάνικο ποτήρι.
Βάσω Μπρατάκη

ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ April 10, 2011 Προβολές: 3972 Αγαπημένα

0.0

Άσπρο και μαύρο
τόσο όμοια μεταξύ τους
και ας μην την βλέπεις
την αχνή γραμμή ανάμεσά τους
με τα μάτια της λογικής
παρά μονάχα με το τρίτο σου μάτι
που σαν ρόδο ανοίγει στους κήπους της καρδιάς.

Περισσότερα...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ April 02, 2011 Προβολές: 3811 Αγαπημένα

0.0

Τις νύχτες σαν πέφτει η μοναξιά

βαρύ μολύβι στον μαύρο κόρφο

αρχίζεις να αναρωτιέσαι

ολοένα και πιο πολύ

για όλα αυτά που έγιναν

γύρω από εσένα ή και μαζί με εσένα

σκηνές και λόγια που πονούν

σαν το μαχαίρι που βρήκε τον στόχο.

Περισσότερα...

ΑΤΙΤΛΟ

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ July 26, 2011 Προβολές: 4122 Αγαπημένα

0.0

Ζωή του ανθρώπου
αίνιγμα διαβασμένο από την μοίρα
μνήμη που αχόρταγα την βαραίνει ο χρόνος.
Μια δίψα μας έφερε σε αυτά τα ακρογιάλια
και είναι οι ψυχές μας
κορμιά που ολοένα αναζητούνε
μια στάλα δροσιάς στην βαθιά λήθη.
Ηδονικά πλοκάμια που έσφιγγαν την ψυχή μας
τα λόγια που πιστέψαμε με πάθος και λατρεία
ανώριμοι ίσως για να νιώσουμε την φιδίσια αφή τους
και απόμειναν της ψυχής μας τα πέταλα μονάχα
μέσα στην σιωπή τους να αγωνιούνε
κακής θύμιοσης μη τα 'βρει η σαϊτα .
Βάσω Μπρατάκη