Εισαγωγη:Είναι ενας τυφλος που καθεται στα σκαλια κ ζητα ελεημοσυνη. Κ περνα από κει μια γυναικα που παιρνει το χαρτονι του που γραφει: «ειμαι τυφλος βοηθηστε με» το γυριζει αναποδα κ γραφει με τον μαρκαδορο της: «είναι μια υπεροχη μερα κ δεν μπορω να την δω». Κ ξαναβαζει το χαρτονι διπλα του. Τοτε οι περαστικοι αρχιζουν να βαζουν περισσοτερα λεφτα.
Η ζωη είναι αυτή που είναι. Γεγονοτα που περνουν μπροστα σου.
Το προβλημα είναι όταν αρχιζεις να ερμηνευεις τα
γεγονοτα με γνωμονα το δικο σου συμφερον.
Λες: Αυτό είναι καλο
κ αυτό όχι. Βαζεις τιτλους στα γεγονοτα που περνουν μπροστα στην οθονη σου.
Ολη μας τη ζωη δεν κανουμε τιποτε άλλο από το να την χαρακτηριζουμε. Να ερμηνευουμε
τη ζωη κατά τα δικα μας προτυπα.Αν κατι μας ταιριαζει το θεωρουμε καλο κ αν
κατι δεν μας ταιριαζει το θεωρουμε κακο. Αυτή βεβαια είναι μια εγωιστικη αντιμετωπιση
γιατι θεωρουμε το κεντρο του κοσμου εμας.
Εχω ένα φιλο που παντα ηθελα να του μοιασω αλλα που ποτε δεν τα καταφερνω. Ο τυπος είναι πολύ κουλ κ σοφος κ γκομενιαρης κ όταν οι γκομενες του φευγουν, παντα εχει να πει ένα καλο λογο για αυτές. Κ όταν τον ρωταω κ του λεω ότι η Σοφη ηταν πολύ κολοπαιδο κ σου εκανε την ζωη πατινι κ τι εχεις να πεις; Αυτος μου λεει ότι δεν εχεις δικαιο, περασα ομορφα μαζι της,
κ γυριζει στο πλαι κ τον βλεπω όμως να δακρυζει.
Δεν είναι ο τυπος που θα σου μιλησει για θετικη ενεργεια κ ολες αυτές τις μπουρδες,
περι ηθικης,
ομως παντα εχει να πει ένα καλο λογο για τον καθενα.
Κ μια φορα που ειχα τις μαυρες μου κ κοιταξα τα ματια του να βρω μια απαντηση κ μια παρηγορια την βρηκα. Γιατι τα ματια του ηταν τοσο γαλανα κ ομορφα που χαλαρωσα.
Προχθες μου ειπε ότι τα χαλασε με την Μαιρη κ μου ειπε όπως παντα ότι περασε ομορφα μαζι της.
Εχω ένα φιλο που θελω να του μοιασω μα που ποτε δεν τα καταφερνω.
Τον ειδα να σκυβει κ να δακρυζει για την Μαιρη που εφυγε για παντα κ μου ειπε ότι
περασε ομορφα μαζι της.
Ναι! Θελω να του μοιασω.
Είναι μια υπεροχη μερα!