στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Πάλι κοιτώ στον αδειανό καθρέφτη
Ξένο το πρόσωπο
Ξένη και η Ζώη του
Άλλου το όνειρο
Που βρήκα στην πορεία μου
Ξέχασα το δέμα
Σε εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο
Που τα φώτα χάραζαν τη σκιά του
Καθώς οι λέξεις δεν τολμούσαν να βγουν.
Έφυγα με τα πόδια ματωμένα
Καρφιά στο δρόμο μου χαλίκια
Ντράπηκα να κοιτάξω
Αλλά είπε την αλήθεια
Δεν ήμουν εκεί
Και δεν θα ήμουν ποτέ
Ψέμα στη δική του φαντασία
Που τέλειωσε εκείνο το λεπτό
Περνώ πάντα το στενό
Του ονείρου μου μελαγχολία
Εκείνα τα γράμματα
Μιλάνε στη ψυχή μου
Φοβάμαι να ξεχάσω
Πρόσωπο γλυκό του σκοταδιού
Που κέρδισε τη μάχη
‘Άδειος ο καθρέφτης
Μα πιο πολύ η ζωή μου
Σε εκείνο το δέμα
Είχα τυλίξει τα κομμάτια της καρδιάς μου!!!
16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010
