Είπες πως τούτη τη φορά
δεν θα σταυρώσεις το Χριστό
σταυρώσεις την καρδιά μου.
Τώρα τα ξύλα Χιαστί
γιατί μπορεί να χρειαστεί
καρφιά μη σπαταλήσεις
μεσούσης και της κρίσης…
Έστειλες γράμμα το λοιπόν
χωρίς αποζημίωση
μονάχα μια σημείωση
απόλυσης μαντάτο…
Παιδιά σου ‘δω και στο εξής
θα τρώνε κάθε Σαββάτο…..
ο τονισμός με κόκκινα
σελίδα κάτω – κάτω….
Εγώ σε σένα γράμμα σου
που διάβασα με πίκρα
μόνο δύο λόγια θα σου πω…
Ένα δεν έχεις άμοιρε
ψυχής σου την ορφάνια…
αυτό που όρθιος σε κοιτώ
κι’ απ’ το σταυρό μου
σου απαντώ….
λέγεται… ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ !
( Από καρδιάς αφιερωμένο στον φίλο μου Β. Θ. που απελύθη την Μ. εβδομάδα απ’ τη δουλειά του…. )
Νίκος Στυλιανού