Δειλινό μου
το χρώμα σου θα πιω
σ’ ένα βαθύ ποτήρι
για να γευτούν τα χείλη
Το πόσο σ’ αγαπώ
Συντροφιά μου
Με τζάμι ανοιχτό
κάθεται η μοναξιά μου
κι ο αέρας στα μαλλιά μου
Να δίνει το ρυθμό
Έρωτα και φονιά μου
Αχ αίμα της καρδιάς μου
Πως φτάσαμε ως εδώ
Μετρώ τα σφάλματα μου
Στα σκάρτα όνειρα μου
Μα πώς να λυτρωθώ ;
Στείλε μου ένα βοτάνι
Τον πόνο μου να γιάνει
Στα ουράνια να χαθώ
Αγάπη όποιος ψάχνει
Φάρμακο θέλει να βρει
Η θάνατο αργό
Σε μακρινό ταξίδι
Θέλει η ψυχή να φύγει
Να εξαφανιστώ
Δώσε μου ένα σημάδι
Δυο λόγια κι ένα χάδι
Να χω για φυλακτό