στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Στις νύχτες να μπαίνεις γυμνός
για να συγχωρεθείς
αν θες να ξημερώσει
κι’ η μέρα να σε σώσει.
Κι’ άδεια καρέκλα άμα θα δεις
νύχτα μην προσπεράσεις
γιατί πολλά θε να σου πει
πολλά τα μυστικά της
πνιγμένα σ’ αναστεναγμούς.
Καν’ της παρέα κι’ άκουσε
λυγμούς και δάκρυα της.
Η νύχτα είναι μοναξιά
κι’ η μοναξιά είναι νύχτα
ίδιο καφέ πίνουν κι’ οι δυο
πικρό με καϊμάκι
φτιαγμένο με μεράκι.
Ψημένο απ’ τα όνειρα
κάρβουνα αναμμένα
στης νιότης το αεράκι
μες της ζωής το τζάκι
μα που άλλα μισοκάηκαν
άλλα που σιγοκάηκαν
κι’ άλλα πολλά που σβήσανε
κι’ έμειναν πάντα μαύρα…
Μην απορείς
ότι κι’ αν δεις
ότι και αν ακούσεις,
ότι και όσα κι’ αν σου πει
όσα και αν προσμένει,
σκέψου μονάχα μια φορά
πως αν δεν μάθαινες σωστά
ίσως και δεν απέφευγες
το τι σε περιμένει…
Νίκος Στυλιανού
Απρ. 2013
