συλλογή: έπτωτα ψυχανεμίσματα
Ως! έρχονταν κατά καιρούς
τσαμπιά αχοί που κρέμονταν
- σαν απο γουκαλίλια- ,
μπλέκαν βουβά με τα μποφόρ
κι άλλαζε η μoίρα το ντεκόρ,
αφροί λευκοί τα.. τότε, τους,
στα σμήνη κάθε θυμησιάς
- π΄ανθίζανε καντήλια.-
Βαρέλια δρύινα, πορφυρά
συγγράμματα καρτερικά
- της πρώτης λάγνας νιότης,-
κι η αγκαλιά κατάντια
ωρυγεί σαν Αλεξάνδρεια,
στα ξεχασμένα χάη της,
σαν που μου έταξε η καρδιά
-των ήχων της, ιππότης.-







στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.







