ποιητική συλλογή: έκπτωτα ψυχανεμίσματα
Τι άλλο πια να περιμένω ,παρα τον μαρασμό,
που φορεί το ασφοδίλι,
Τι μένει πάντοτε αναμμένο, παρά τον ερχομό,
που έχασε ξανά το δείλι.
Λίγο απο καλοκαίρι , κι ότι απόμεινε ..
απ΄τα μάτια της,
κι ήχοι του αγεριού ,
μες τα σιτάρια...
στα χέρια μιαν ηχώ ,ακριβοθώρητη
ορφανή
που κρύβω , σαν βραδιάσει
στα συρταρια.