Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 177 guests online

Who's Online

Έχουμε 1169 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

**  3001-5000 Αναγνώστες  **

Logo  Page = Λογοτεχνική Σελίδα –  Κανόνες Χρήσης παρ. ...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το φθινόπωρο κι αν έφτασε

Τα φύλλα των δέντρων πέφτανε,

το φθινόπωρο κι αν έφτασε,

ακόμα η καρδιά στη θλίψη μαράζωνε,

με το πόνο που στο πέρας τα πάντα νέκρωσε.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Lou Reed. Walk on the wild side

Ειδα χθες στις ειδησεις ότι πεθανε ο Lou Reed. Δεν ειμαι ο τυπος που ακολουθει ειδωλα. Αν μου αρεσει κατι το ασπαζομαι. Όμως δεν προσκολλουμε. Αφηνω τα πραγματα να εξελισσονται μονα τους χωρις εγω να παρεμβαινω. Ειμαι ένα παρατηρητης. Οταν ημουν πιο μικρος το ιδιο συμπεριφερομουν. Ειναi  σαν να μαζευω ομορφα κοχυλια για την συλλογη μου. Κατι ομορφο από ολους . Μεσα στην συλλογη μου είναι κ το «walk on the wild side». Διαμαντακι. Ολοι οι ανθρωποι εχουμε διαμαντακια αλλα δεν το ξερουμε. Το διαμαντακι του Lou Reed είναι αυτό. Ηλθε στον κοσμο για να μας δωσει αυτό. Αν ακομα κ όταν θα γινει πυρηνικος πολεμος κ όλα θα εχουν καταστραφει εδώ πανω, θα συνεχισει να ακουγεται η μουσικη του,

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Πυκνή  Ομίχλη…

Μην τρέχεις στην ομίχλη
κόντυνε το βήμα
ακολούθα πάντα
το κίτρινο φως οδηγό…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Τα δάκρυα της συγκίνησης...

Όσο μεγαλώνουμε παιδί μου, γινόμαστε πιο ευσυγκίνητοι…

Θυμάμαι τα λόγια της γιαγιάς. Τα θυμάμαι μαζί με τα δάκρυά της… όταν θυμόταν τον άντρα της… όταν θυμόταν τον αδερφό της… όταν θυμόταν την κόρη της… συχνά, όλο και πιο συχνά…

Γιατί; Γιατί συμβαίνει αυτό; την ρώτησα κάποια μέρα.

Θα πρέπει να ήταν μήνες πριν φύγει από το σπίτι και δεν την ξανάδα. Οι γνωστές οικογενειακές έριδες την ενέπλεξαν σε ένα παιχνίδι ‘εξουσίας’ και ‘κυριότητας’ από το οποίο δεν ήθελε να ξεφύγει. Ακόμη κι αν μπορούσε.

Δεν ξέρω αγόρι μου. Ίσως γιατί πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά…

Στο τέλος;

Ναι… αλλά μην σε απασχολούν εσένα αυτά… εσύ είσαι νέος…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Φθινοπωρινή ανία

Μες στη φθινοπωρινή ανία,
λαχταρούσα την χαρά,
στης ζωής την τρικυμία,
κολυμπώ στην συμφορά.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: