στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Το ονειρο

Written by κριστοφ March 12, 2013 Προβολές: 3456 Αγαπημένα

0.0

Μπηκα στο κλαπ , στο logoclub μας για να καταθεσω «το ονειρο» μου κ βρηκα εκει το ομορφο «ασπρομαυρα ονειρα» του Νικου. Κοντοσταθηκα για λιγο κατω από την σημαια του Νικου κ μετα σηκωσα την δικη μου σημαια εκει λιγο πιο κατω .

Το ονειρο

Φυσηξε το αερακι. Τα φυλλαρακια από το δεντρο αρχισαν να χορευουν,

κ ένα από αυτα ηρθε κ προσγειωθηκε,

πανω στο λαπτοπ μου.Ενα φυλαρακι καποιου δεντρου

πανω στο λαπτοπ μου. Αρχισα να γραφω:

Περισσότερα...

πιστευεις στον Θεο;

Written by κριστοφ August 01, 2016 Προβολές: 3548 Αγαπημένα

0.0

πιστευεις στον Θεο;

ειναι ένα ερωτημα που μενει μετεωρο ανα τους αιωνες,

Περισσότερα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Written by TASOSNS March 02, 2017 Προβολές: 6732 Αγαπημένα

0.0

Κάποτε,
ίσως όταν μελαγχολικά θυμηθείς,
ίσως όταν ονειρευτείς στο γείσο του καλοκαιριού,
το χρώμα των ημερών,
το άρωμα και τη γεύση των σωμάτων,
στις όχθες του χρόνου,
καθισμένος σε ένα τραπέζι μικρού καφέ
ή σε μια πεζούλα κήπου μυστικού,
θα επιστρέψουν οι λέξεις.

Περισσότερα...

Να γίνω θάλασσα...

Written by Καρδολάμα March 28, 2017 Προβολές: 9306 Αγαπημένα

0.0

Όσα γυαλιά κι αν σκίσουν την σάρκα μου απόψε δεν θα με πονέσουν, δεν θα υποφέρω, δεν θα πω καν πως πονώ.

Όχι δεν είμαι από ατσάλι, μήτε και το σώμα μου τόσο δυνατό, μα αφού τα μάτια σου πήρες μακριά μου, κανένας άλλος πόνος δεν με ακουμπά.

Παίρνω μια ανάσα κι ύστερα άλλη μία, πιο βαθιά κι η επόμενη ακόμα βαθύτερη. Τα βήματά μου ως συνήθως είναι πιο γρήγορα από αυτά των περαστικών κι όσο η διαδρομή που αφήνω πίσω μου μεγαλώνει, τόσο πιο πολύ βιάζομαι και καθώς προσπαθεί άνθρωπος να με προφτάσει, εγώ περπατώ γρηγορότερα.

Περισσότερα...

Το ταξιδι στον Αρη

Written by κριστοφ March 01, 2013 Προβολές: 3917 Αγαπημένα

0.0

Εριξε το νομισμα ψηλα κ αυτό επεσε στο πατωμα. Το σηκωσε κ το κοιταξε. Εγραφε:Βαρεμαρα. Χαμογελασε ελαφρα κ φανηκε το χρυσαφενιο του δοντι. Ξαναριξε το νομισμα στον αερα, εφτασε στο πατωμα εκανε δυο τρις γυρους γυρω από τον εαυτο του σαν μπαλαρινα κ κατεληξε με την πλατη στο πατωμα. Χωρις να το σηκωσει το κοιταξε ετσι ξαπλωμενο κ το ρωτησε:

-Πως νιωθεις τωρα;

Κ αυτό απαντησε: Νιωθω χαρουμενα. Γελω.

Περισσότερα...