ενδυμασιες,
ως προστατευτικο του σωματος απο το κρυο κ γενικα τις καιρικες συνθηκες,
ως σημα κατατεθεν καθε χωρας,
αργοτερα, μεσα στην καταναλωτικη κοινωνια με σήμα το φοβερο εμβλημα «κερδος» ως μοδα. σχισμένα επιτηδες τζιν, ξεφτισμενα παπουτσια σαν μαστ, μυτερα παπουτσια, ψηλοτακουνα.
Αυτο για τα ρουχα που προστατευουν το σωμα μας. Ορισμενοι απο μας θελουν να ζωγραφισουν κ το σωμα τους, σαν τατουαζ, σαν κοκκιναδι στα χειλη, σαν χένα, οξυζενε, αστάρι στα μαλλια. σαν βερνικι στα νυχια’ σαν γυαλοχαρτο, την γνωστη αποτριχωση.
Αργοτερα, στους καιρους της μεγαλης ματαιοδοξίας, σαν πλαστικες εγχειρίσεις ομορφιας κ διορθώματος της φυσης. πεσμενα στηθη, μεγαλες μυτες, μποτοξ. λιποαναρρόφηση. κ ο καταλογος συνεχως διευρύνεται,
σαμπως κ το σωμα μας ανταγωνιζεται στη πασαρελα.
Ναι ειναι ομορφο να ντυνεσαι για να εκπληξεις τον συντροφο σου, τους φιλους σου, τις φιλες σου, τους γειτονες. ειναι ανθρωπινα πραγματα κ σου δινει την αισθηση της μοναδικοτητας κ κατι του ξεχωριστου,
σε ενα κοσμο που ειναι κατεικονα κ καθομοιωση του. Ειμαστε παιδια του, κ το καθενα θα τραβηξει τον δρομο του, μα οτι κ να κανουμε θα φτασουμε σε ενα σημειο. Αυτο το σημειο δεν ειναι ο θανατος. Αυτο το σημειο ονομαζεται Ενοτητα. καθε ιχνος του ξεχωριστου εχει διαλυθει μεσα του.
ενδυμασιες,
ως προστατευτικο του σωματος απο το κρυο κ γενικα τις καιρικες συνθηκες,
ως σημα κατατεθεν καθε χωρας,