ΕΝΑ,
εγραψε: ΕΝΑ, πανω στην αμμο. Καθησαν παρεα μαζι με αυτό το ΕΝΑ για καμποσο, μεχρι που ηλθε το κυμα κ το εσβησε. Πως σβηνουμε με την γομολαστιχα το λαθος. Εγραψες κατι με το μολυβι κ μετα το εσβησες, εσυ η καποιος άλλος με την γομολαστιχα.
Του κλειναν τα ματια αλλα δεν ηθελε να κοιμηθει. Ηταν κοντα στην παραλια κ αυτή ηταν τοσο ωραια κ τοσο ομορφη που τον νανουριζε. Οπως οι μαναδες κρατανε τα μωρα τους αγκαλια κ τα νανουριζουν κ τους λενε τραγουδακια. Κοιμησου αγγελουδι μου. Κ αυτά, αφου η μανα τους εχει κουραστει από το περα δωθε, κοντευει να κοιμηθουν οι ιδιες κ τελικα νομιζομενες ότι τελικα αυτα κοιμουνται, τα βαζουν στο κρεβατι, τους σβηνουν κ το φως κ αυτά αρχιζουν το κλαμα. Πάλε από την αρχη. Νανουρισμα.
Σκληρο καρυδι αυτος . Δεν ηθελε υπνο. Κατι περιμενε. Δεν είναι ότι ειχε ραντεβου. Οχι. Κατι ασυναισθητα περιμενε κ ηξερε ότι αυτο το κατι θα εμφανιζοταν. Αγρυπνος.
Ο Ιησους όταν ηταν στον κηπο της Γεσθημανης, ειπε στους μαθητες του ότι θα παει παρα περα κ θα μεινει με τον εαυτο του για λιγο κ να μην κοιμηθουν, γιατι οι στιγμες ηταν πολύ σπανιες. Οταν επεστρεψε κοιμοντουσαν ολοι. Τους ξυπνησε κ τους ειπε να μην ξανακοιμηθουν, πρεπει παση θυσια να κρατηθουν ξυπνιοι γιατι η βραδια εγκυμονει κατι σπουδαιο. Μεινετε Ξυπνιοι! Αποσυρθηκε παλι κ όταν ξαναγυρισε ειχαν ξανακοιμηθει.
Σκληρο καρυδι αυτος. Ακολουθουσε τις οδηγιες του Χριστου. Αγρυπνος. Σαν να επροκειτο να είναι ο μοναδικος μαρτυρας καποιου γεγονοτος κ ότι αν κοιμοταν, το γεγονος θα πηγαινε ακαταγραφο. Τοτε εγινε!
Αρχισαν να εμφανιζονται μεσα από την αμμο διαφορα σχηματα κ γεγονοτα,
(οσοι φοβουνται μπορουν να σταματησουν να διαβαζουν)
αρχισε η αμμος να πλαθει μια ιστορια, να φτιαχνει ανθρωπους, ζωα, δεντρα, φυτα κ όλα αυτά να πλαθουν μια ιστορια μεταξυ τους. Υστερα χανονταν κ μετα εμφανιζονταν αλλα, νεα σχηματα κ ιστοριες. Ηταν σαν κυμματα που ανασηκωνονταν, μετα αποσυρονταν κ εμφανιζονταν τα γεγονοτα κ οι καταστασεις. Κ μετα ερχοταν το νεο κυμα κ τα εξαφανιζε κ αφηνε στην θεση τους αλλα. Οπως η παλιρροια. Όταν αποσυρεται η παλιρροια, βρισκεις στον αμμο διαφορα κοχυλια κ σαλιγκαρακια. Βρισκεις κ καμια παντοφλα, καμια πεπονοφλουδα μισοφαγομενη, χαμενα κλειδια αυτοκινητου, αγκίστρια, τουβλα, σκουριασμενα παλιοσιδερα, ναυλον σακκουκλες, ντενεκεδακια μπυρας κ πλαστικες μπουκαλες νερου, κονσερβοκουτια, γυαλινες μπουκαλες. Μετα ξαναερχεται το κυμα κ τα σκεπαζει όλα.
Αυτό όμως που εβλεπε μπροστα του ο φιλος μας ηταν σαν αυτό, αλλα όχι ακριβως το ιδιο. Εμοιαζε σαν η αμμος να δημιουργουσε τον κοσμο, μετα να τον κατεστρεφε κ να τον αντικαθιστουσε με αλλον.
Σε μια στιγμη όταν η παλιρροια αποσυρθηκε πηγε κ εγραψε: ΕΝΑ, πανω στην αμμο. Δεν προλαβε όμως να αποσυρθει. Τον πηρε η παλιρροια μαζι της.Το μονο που εμεινε ηταν το κινητο του. Ο αριθμος τηλεφωνου του. Ο αριθμος κινητου του.
Κυπρος . Ενα νησι που βρεχεται από κυματα.
Κτυπουσε το κινητο του. Εκει, εγκατελειμενο, μονο του, ορφανο στην παραλια. Το σηκωσε ένα περαστικος.
-Ναι. Ουστά εδώ, ειπε στα Τουρκικα.Ναι! Ουστά εδώ, επανελαβε, μισα τουρκικα μισα ελληνικα, μισα αγγλικα. Αλό! Ουστα εδώ.
- Γεια σου Ουστά! Γεια σου Ουστα μου!,ακουστηκε η φωνη από μεσα από το κινητο.
Αφιερωμενο στο φιλο μου κ συμμαθητη μου τουρκοπυπριο Ουστα,
απο κριστοφ.
ΕΝΑ, ηρθε κ το κυμα κ το πηρε μαζι του.
-Γεια σου κ σενα φιλε μου κριστοφ, ειπε ο Ουστα