Κι αν διάλεξα για χάρτη μου του έρωτα το δρόμο,
δεν ξέχασα στο διάβα του της σκέψης την αντάρα.
Κι αν έκανα σημαία μου ενός ανδρός τον πόθο,
δεν άφησα της φρόνησης να φύγει η κρησάρα.
Κατέχω γνώση περισσή που κωμωδεί τον κόσμο,
μα δεν καυχιέμαι για αυτήν ούτε και δίνω δυάρα.
Μόνο που θέλω πάντοτε να ξέρω για ποιό λόγο,
όταν θα βγαίνω στη σκηνή με μια κουτσή κιθάρα.
Κι αν οι σοφοί πιστεύουνε πως ξέρουνε το ζώο,
ίσως εκείνο πρόσβαρα να ξέρει την ορμήνια.
Αν θέλουν να φορτώσουνε κάποιον δικό τους ψόγο,
ας τρέμουν μήπως φαγωθούν στου χοίρου την αλάνα.