Η «καρδιά» του ωκεανού είναι το πιο βαθύ του σημείο, εκεί που όλα είναι ήρεμα και αληθινά. Η μουσική αυτή σύνθεση δεν μένει στην επιφάνεια (σε ένα απλό «σ' αγαπώ»), αλλά δημιουργεί και εκφράζει ουσιαστικά, βαθιά συναισθήματα.
Η θάλασσα μπορεί να έχει κύματα, αλλά στο βάθος της είναι γαλήνια. Και κάπου εκεί μακριά υπάρχει ένα λιμάνι. Ο άνθρωπος πάντα αναζητά να φθάσει στο «λιμάνι» του. την ηρεμία του και τη γαλήνη του μέσα στην όλη φασαρία του κόσμου.
Η φράση «The Heart of the Ocean» ( Η Καρδιά του Ωκεανού), παραπέμπει και θυμίζει έντονα τις «θαλάσσιες επικές ιστορίες», «περιπέτειες και εξερευνήσεις», έως τη κορύφωση του Τιτανικού. Έτσι, φέρνει στο μυαλό μεταφορικά και μια αγάπη επική, παθιασμένη, που αντέχει στον χρόνο και στις δυσκολίες…
Και πάντα υπάρχει η θέληση που χωρίς αυτή δεν μπορείς να υπάρχεις στη θάλασσα. Η Θέληση, είναι πάντοτε η κινητήριος δύναμη και η αιτία της δημιουργίας και του ζητούμενου αποτελέσματος κάθε φορά και σε ότι επιχειρείται από τον καθένα και για όποιο σκοπό έχει αυτός επιλέξει…
Μέσα σε όλα χρειαζόταν Το Πιάνο για να δώσει τον τόνο και να επικαλεσθεί όπως μόνο αυτό ξέρει, την νοσταλγία... Και έτσι βρέθηκε στην Πρώτη Γραμμή, να στέκεται ως ο απόλυτος «μαέστρος» και οδηγός πάνω στα βράχια, κοιτάζοντας το πέλαγος, έτοιμο να ξεκινήσει τη μελωδία.
Γύρω του η Επική Ατμόσφαιρα με τα κύματα, το δραματικό φως και το άγριο αληθινό θαλασσινό τοπίο, που η σύνδεση της μουσικής με το απέραντο γαλάζιο έβγαζαν αυτή τη βαθιά νοσταλγική ένταση που αναζητούσα γράφοντας αυτό το μουσικό κομμάτι νοσταλγώντας και «ξαναζώντας» το έντονο,
το παράφορο, το αδύνατο που είχε γίνει με την πάροδο του χρόνου δυνατό , "συμβατό", καθημερινό και αγαπημένο….
Νίκος Στυλιανού