Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2163 listings and 3770 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 186 guests online

Who's Online

Έχουμε 1597 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Οι ηλιαχτίδες κατάφεραν να τρυπώσουν στο δωμάτιο αυτό και τώρα βλέπω την σκόνη να χορεύει στο χώρο. Με μια κίνηση μου, χιλιάδες μικρά σωματίδια σηκώνονται από την επιφάνεια του πιάνου, δειλά στην αρχή αλλά συνεχίζουν να ανεβαίνουν ψηλά με ακαθόριστη ρυθμό. Κάποια σκορπίζονται και απομακρύνονται  ενώ άλλα μένουν κοντά το ένα στο άλλο, σαν κάτι να τα έλκει, να τα κρατά μαζί ακολουθώντας ίδια κατεύθυνση.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Υπάρχουν κάποιες νάρκες που επιλέγεις να μην δεις...

Άκουσα εκείνον που έλεγε

Με νάρκωσε αυτή η αγάπη…

Άκουσα εκείνην

Με εκδικήθηκες με το επίμονο βλέμμα σου… ήμουν γυμνή πάντοτε μπροστά σου…

Άκουσα κάποιον ακόμα

Αυτό που λατρέψαμε στους Ήρωες ήταν ότι κατέκτησαν το δικαίωμα να πεθάνουν… δεν σύρθηκαν ως το κατώφλι του τέλους… ζηλέψαμε ότι εφέλκυσαν το κινδυνώδες του βίου αλλά περισσότερο το ιερό τους διάσημο… αυτό του θανάτου μετά από μια πλήρη ζωή…


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Η Ξύλινη σκάλα…

Ξαφνικά χάθηκε το μονοπάτι και από κάτω φαινόντουσαν τα σύννεφα, τότε κατέβηκα με προσοχή και άφησα τις βαριές βαλίτσες, γεμάτες με τα λάθη μου, να στεγνώσουν στον ήλιο.
Δεν υπάρχει κανείς σ’ αυτή την ερημιά..
Το μόνο που υπάρχει είναι πεταμένη μια σκάλα ξύλινη αλλά κοντή…
Μπορεί να είναι πιο κοντή, όμως ταιριάζει και στους δυό μας..
αυτή θα ακολουθήσω και ’γω..
Να θυμηθείς στον δρόμο να μου πεις το γιατί
όλο το ξεχνώ και περίεργο… δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι !

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Λατρεύω τους άνδρες που δε ντρέπονται να κλάψουν.

Άνδρας και άντρας.
Ο πρώτος μπορεί και να κλάψει ο δεύτερος απαγορεύεται αυστηρά από την μάνα και τον αφέντη μπαμπά που τον μεγάλωσε.
Εγώ λατρεύω αυτούς που δε ντρέπονται να κλάψουν, να συγκινηθούν, αυτούς που θα στο πουν, έκλαψα!

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αυτό που ζητάς

Αγαπητέ φίλε λες,  «Θα ηθελα τον κοσμο πιο δικαιο απο μονο του, χωρις καμια επανασταση,»…
Αυτό όμως που ζητάς λέγεται «Παράδεισος» και όπως ξέρεις ΔΕΝ βρίσκεται στην Γη….. Κάνε λοιπόν Υπομονή !.....

Με εκτίμηση

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Παράλογο...

Π

ερπατούσαν στην ησυχία του πρωινού. Εκείνης της ώρας που ακροπατάει σε ένα μεταίχμιο. Μεταξύ της σιδηράς νύχτας και της εύκρατης πρώτης αχτίδας. Είναι το σημείο εκείνο που ακροβολίζονται οι τελευταίοι υπερασπιστές του σκοταδιού αναμένοντας την εισβολή του φωτός… πάντα ξέρουν πως θα ηττηθούν… και πάντα πιάνουν τις θέσεις τους για να δώσουν την ύστατη μάχη…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Α  στάσιμο  από τη

Από   τη   μετάφραση  που  έκανε  ο  φιλόλογος  , κριτικός  και  ποιητής  Κώστας  Τσιαχρής   στην  τραγωδία  του   Ευριπίδη

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Νημερτής

Ο ΙΟΥΔΑΣ ΔΕΝ ΜΕΤΡΗΣΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ…

Μερικές σκέψεις γύρω από την αστοχία της αγάπης

δηλαδή την προδοσία…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ποιός να το’ λεγε ότι τούτη η αυγή /θα βαφότανε μαύρη
ποιός να το προφήτευε !!!ότι η επιβίωση θα κόστιζε....
Κανείς δεν προειδοποίησε
για να προσέχουν
τούτα τα αθώα παιδιά .
Το μόνο τους φταίξιμο
Έκαναν απλά το καθήκον τους.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Με κοίταξε στα μάτια
Με κοίταξε στα μάτια και είπε
…δεν μπορούσα ποτέ να κατέχω… να έχω τίποτε… από παιδί… δεν ήθελα να διαχειρίζομαι… να είμαι εγώ υπεύθυνος για οτιδήποτε… μα, ακόμα κι αν ήθελα, δεν μπορούσα… ήμουν ανίκανος να κατέχω… ήθελα μόνο να βιώνω…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Περπάτησα την Πόλη μου..

Περπάτησα χθες την Πόλη μου
μέσα σε μια έλλειψη..
Το φεγγάρι .. έλλειψη..
Ο Έρωτας απουσία..
Τα βήματα μου.. μισά..

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Μας έχουν ζαλίσει τις απολήξεις.

Ασύλληπτος ο καταιγισμός των ζοφερών μηνυμάτων

κι όμως η εντύπωση που γυροφέρνει έχει σφιχταγκαλιαστεί  πια με την απάθεια.

Ίσως είναι ο ήλιος, η αναπνοή της στιγμής.

Μπορεί να είναι και το φεγγάρι.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Εκείνες οι αγάπες που δεν έχουν κανένα παράδεισο να τις περιμένει.

Αγαπάς;
Όταν αγαπάς μόνος σου, δεν ξέρεις πώς είναι και να σε αγαπούν! Όταν η αγάπη δε μοιράζεται πώς έχεις απαίτηση να χορτάσεις από μια πίτα που δεν μπορείς ούτε να μυρίσεις;
Δε γίνεται να νιώσεις τον πόνο του άλλου, την έννοια του, τη χαρά και τη λύπη του.
Δεν μπορείς να καταλάβεις τα λόγια που κρύβουν τα μάτια του, δεν μπορείς να προφέρεις τις λέξεις που θα γίνουν βάλσαμο της ψυχής του.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Θέλω να με αγαπάς όπως σε αγαπώ κι εγώ.

Να μωρέ, πάλι είναι αυτή η ώρα η δύσκολη, που ενώ θέλω απεγνωσμένα να κλείσω τα μάτια για λίγο, τρυπώνουν από το πουθενά αυτές οι ερωτήσεις βάσανο και ενοχλούν την ησυχία μου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ερπετό

Έγκατα

Η Μήτρα… το Αρχαίο Στόμα… οι δυο γηρασμένοι Πνεύμονες που πάλλονται από το βρώμικο φως… το Έρπον Πυρ… φυλακισμένες ιαχές στο υγρό δώμα του Άιν Σοφ… ιαχές… ιαχές… η Κλείδα των Πυροναυτών… έγκλειστοι υποχρεούμενοι σε νεκρολαγνικές τελετές… και το απόστατο Σώμα που σώθηκε από τον Ίακχο και το Ναζαρηνό…


Τόσος πόθος…

Τόση λαγνεία…

Τόση λαχτάρα αθανασίας…

Τόσο αίμα από βρέφη νεκρά…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

«Αἰδώς Ἀργεῖοι»..... μόνο που ο Αίαντας ξέχασε και την λέξη "Ασήμαντοι".......

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ευφυής αδράνεια...

Με τα χρόνια, σου αποκαλύπτονται πολλά
και διάφορα…
δεν λέω πως εσύ τα ανακαλύπτεις… επιμένω πως αυτά σου αποκαλύπτονται…
έχουν το λόγο τους…
κι ας μην μπορείς να τον διακρίνεις αμέσως… άλλωστε, ελάχιστα μπορεί κανείς να διακρίνει αμέσως και μάλιστα με ικανή ενάργεια…
συνήθως σύρεται από ‘τις εξελίξεις’, τη ‘ροή των γεγονότων’, τη δύναμη των δυνατών που θαυμάζει και την αδυναμία των αδυνάμων που φοβάται…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Εκλειπτική του Αχανούς

(επιλεγμένα αποσπάσματα)

Ο άνθρωπος συνομιλεί με τον εαυτό του τροχιοδρομώντας αέναα στην εκλειπτική του Αχανούς…

Αχανές δεν είναι μονάχα ό,τι δεν μπορεί να περι-οριστεί, να τοπογραφηθεί με τον θεοδόλιχο του νου και να υψομετρηθεί με τον χωροβάτη της αντίληψης.

Αχανές είναι ο μητροπολιτικός κόσμος της υπερ-Αντίληψης…

Αχανές δεν είναι απλά ένας μη-μετρήσιμος γεω-χώρος, φυσικός ή φαντασιακός. Στην πραγματικότητα, Αχανές είναι ο μόνος αληθινός χώρος και ας μην είναι ‘πραγματικός’. Δεν τον αναγνωρίζει η μεθοδολογία του νου, δεν τον εμπεριέχει στην ΄διδαδκτέα’ του ύλη, τον απορρίπτει εξ αρχής.

Αχανές είναι οτιδήποτε αναφέρεται στη ματιά. Είναι, με άλλα λόγια, το υποκείμενο και το αντικείμενο σε μια ταυτότητα δι-ύπαρξης στο διηνεκές… εντατική, δυναμική, αλληλοπεριχωρική δι-ύπαρξη.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αν σε δαγκώσουν,τότε να ξέρεις ότι κοιμάσαι

΄΄Το λιμάνι της Σαντορίνης είναι άπατο ακόμα και ένα βήμα από την ακτή. Άβυσσος που είναι αδύνατο να βυθομετρηθεί. Σε αυτό το νησί συμβαίνει κάτι ασύλληπτο για μένα, μα που φαίνεται εκεί συνηθισμένο. Μερικοί από τους πεθαμένους ξαναγυρίζουν στα σπίτια τους λίγες μέρες ύστερα από την ταφή τους. Και κανείς δεν ξέρει τι είναι αυτό που τους ξαναζωντανεύει. Οι Σαντορινιοί τους λένε «βρυκόλακες»..’’

Ιστορία των φράγκικων δουκάτων του Αιγαίου, Sauge – Παρίσι 1699

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
το βιογραφικό μου

Γεννήθηκα το 1962, 27 του Οχτώβρη, στο προάστιο Πετρούπολη της Αθήνας.
Στα παιδικά μου χρόνια, πολλούς Οχτώβρηδες χιόνιζε. Έτσι, έκαιγε πάντα η ξυλόσομπα στο χωλάκι μας. Ή, έβρεχε… Μ’ εντυπωσίαζαν τα τζάμια του σπιτιού μας, που θάμπωναν. Κολλούσα το πρόσωπό μου ή, την παλάμη μου ανοιχτή, συνήθως στο τζάμι της κρεβατοκάμαρας των γονιών, κι άφηνα τα σημάδια μου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
αρχειοθέτης

Ο άνθρωπος γεννιόταν και πέθαινε μέσα στο προφανές…

Ο άνθρωπος ανάσαινε στο στοιχειώδες…

Ο άνθρωπος τοπογραφούσε το Γνωστό…

Ο άνθρωπος άνθιζε μέσα στην μοναχική του παράσταση…

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: