<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0" xmlns:g="http://base.google.com/ns/1.0" xmlns:c="http://base.google.com/cns/1.0">
    <channel>
        <title><![CDATA[Επιστημονική Φαντασία - logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club]]></title>
        <description><![CDATA[logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club για θεματικές πύλες και ποιηση]]></description>
        <link>https://www.logoclub.gr/</link>
				<image>
            <url>https://www.logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg</url>            
            <link>https://www.logoclub.gr/</link>
        </image>
                	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου: Πρώτα σκοτώνεις τη ψυχή σου]]></title>
	            <link>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://www.logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_863_list_soldiers_1273578130.jpg"  align="right"  />	            	            Ειλικρινά, δεν το σκέφτομαι πρώτη φορά, όμως σήμερα το ένιωσα βαθύτερα... είναι ιδιαίτερη προνομία αλλά και ευλογία να συστεγάζομαι στον χώρο αυτό με τόσο αξιόλογες γραφίδες, τόσο δυνατές προσωπικότητες και τόσο ταλαντούχους ανθρώπους! Χειρίστηκες Ηλία, με αληθινή μαεστρία, αφηγηματική πληρότητα και ψυχολογικό βάθος σε τόσο πυκνό κείμενο ένα από τα δυσκολότερα θέματα, την κατάρα της αθανασίας, του να είσαι απέθαντος, να είσαι εσαεί δέσμιος της φρίκης -όταν ακόμα και η ομορφιά καταβολίζεται σε τρόμο! Θα μπορούσα να γράφω ώρες, αλλά δεν πρέπει. Σήμερα ενθουσιάστηκα! Γιατί αγαπώ την γραφή σου, το ξέρεις δα, όμως, τούτο το αριστούργημα είναι από τα πληρέστερα στο είδος του που έχω διαβάσει ποτέ στα 43 μου χρόνια!
Ευχαριστώ για την εμπειρία φίλε μου. Πάντα φωτεινός από τέτοιες εμπνεύσεις!

**********************************************************************************
Χτες το πρωί η Σοφία μού έστειλε μνμα και με ρώτησε τι έγινε και έχω καιρό να στείλω κάτι στο λόγοκλαμπ.Της απάντησα ''ξηρασία''.Η αλήθεια όμως ήταν ότι μέρες δούλευα στο μυαλό μου την συγκεκριμένη ιστορία.Την είχα ξεκινήσει να την γράφω αλλά είχα σταματήσει.Γιατί όπως είπε και ο φίλος μου ο Αντώνης,όντως το να γράψεις για κάτι τέτοιο είναι αρκετά δύσκολο και μπορείς να χαθείς στην πορεία σε ένα κατεβατό από γραμμές χωρίς ουσία και νόημα.Αλλά το μνμα της Σοφίας με ''τσίγκλισε'' και έθιξε τον εγωισμό μου κάπως.Έτσι όταν γύρισα σπίτι το μεσημέρι,έβαλα μουσική και έκατσα και το έγραψα.Της έστειλα και μνμα ''Σε 2 ώρες θα έχεις το διήγημά σου''. Είναι όντως αλήθεια κ.Νίκο,εκείνο το σημείο με τα τείχη είναι μπερδεμένο,έπρεπε να το είχα δώσει καλύτερα.Αλλά με ξέρετε πια πολύ καλά..Στα διηγήματά μου κάνω τέτοια λάθη από βιασύνη να τα τελειώσω.Να τα δω ολοκληρωμένα και να ηρεμήσω κάνοντας ένα τσιγάρο.Αλλά οι παρατηρήσεις πρέπει να γίνονται γιατί βοηθούν όλους. Το θέμα του κειμένου είναι η αθανασία,όπως σωστά είπε ο καλός μου φίλος Αντώνης.Το να μην μπορείς να πεθάνεις.Απέθαντος.Όταν τελείωσα το διήγημα σκεφτόμουν να το ονομάσω κι έτσι ''Οι απέθαντοι''.Αλλά επέλεξα τον άλλο γιατί πιστεύω ότι για να πεθάνεις πραγματικά πρέπει πρώτα να σκοτώσεις την ψυχή σου.Και η κατάρα των απέθαντων είναι ότι έχουν ακόμα μέσα τους μια ψυχή να τους βασανίζει στην αιωνιότητα.Να τους δείχνει την συνεχή και ατελείωτη φθορά τους... Από την άλλη αν σκοτώσεις αυτό που είσαι μέσα σου,η ζωή δεν έχει νόημα για σένα.Οι μέρες μοιάζουν ίδιες και μονότονες,ο χρόνος κυλάει πιο αργά.Ζεις μια μικρή αιωνιότητα που είναι βασανιστική.Δεν ξέρω είναι πολύ δύσκολο το θέμα αυτό για να αναλυθεί σε ένα κείμενο ή ένα σχόλιο. Είναι και δικοί μου τιμή που γράφω σε αυτόν τον χώρο μαζί σας..Με τιμούν και με συγκινούν τα σχόλιά σας.Σας ευχαριστώ όλους... Με εκτίμηση, Ηλίας 	            ]]></description>
	            <category>Επιστημονική Φαντασία</category>
                <pubDate>Wed, 12 May 2010 11:33:52 +0000</pubDate>
                <g:id>1793</g:id>
                <g:publish_date>2010-05-12 11:33:52</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου: ]]></title>
	            <link>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://www.logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_863_list_soldiers_1273578130.jpg"  align="right"  />	            	            Είναι πολύ δύσκολο να ξυπνάς κάθε μέρα χωρίς ελπίδα, ξέροντας ότι το μαρτύριο θα συνεχίσει. Πρέπει όμως να κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία, να βλέπουμε το παρόν σαν δώρο και να αφήσουμε το παρελθόν πίσω μας. Φίλε Ηλία, κουράγιο και η αναμονή κάποτε τελειώνει.	            ]]></description>
	            <category>Επιστημονική Φαντασία</category>
                <pubDate>Wed, 12 May 2010 11:22:56 +0000</pubDate>
                <g:id>1792</g:id>
                <g:publish_date>2010-05-12 11:22:56</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου: ]]></title>
	            <link>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://www.logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_863_list_soldiers_1273578130.jpg"  align="right"  />	            	            Ναι, πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου, αλλά όχι μόνο στον πόλεμο- αυτών με τα όπλα, τα αίματα και τις ανθρώπινες απώλειες-, αλλά και στον άλλον αυτόν της πραγματικότητας, στην επιβίωση μέσα στην κοινωνία. Ίσως, μάλιστα, ό δεύτερος είναι χειρότερος γιατί δεν υπάρχουν μάχες, δεν υπάρχουν ακριβώς εχθροί, είσαι εσύ και τα όνειρα που κυνηγάς αλλά ουσιαστικά τρέχεις μακριά από αυτά. Μπαίνουμε από μικροί να χαράσσουμε την Ψυχή μας, σκοτώνοντας την λίγο λίγο, εγκαταλείποντας βιαίως την παιδικότητα και παίρνοντας αποφάσεις για το μέλλον παρασυρόμενη από το ρου της κοινωνίας πχ τι κάνουμε μετά το Λύκειο, που πλέον έχουμε μεγαλώσει για την κοινωνία και πρέπει να μπούμε στην παραγωγή;. 
Ναι, πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου, όταν κλείνεις τα μάτια σου στα όνειρα και προσπαθείς να τα ταιριάξεις όλα, αλλά ξεχνάν αυτά που αγαπάς.
Γινόμαστε φαντάσματα αυτού που ήμασταν, αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε. Φαντάσματα που φέρονται άσκοπα ονειρεύοντας μια αλλαγή, που δεν έρχεται ποτέ, αντιθέτως απομακρύνεται, αλλά εμείς εκεί να χτυπούμε τα τείχη.
«Ίσως αυτή τους η κίνηση να τους έδινε μια αίσθηση τάξης και λογικής στο χάος και την παράνοια που ζούσαμε», υπάρχει τελικά αυτή η αίσθηση;;;

Ένα ακόμη μπράβο για το νέο κείμενο στο φάκελο των δημιουργιών σου Ηλία. 
	            ]]></description>
	            <category>Επιστημονική Φαντασία</category>
                <pubDate>Wed, 12 May 2010 09:59:15 +0000</pubDate>
                <g:id>1791</g:id>
                <g:publish_date>2010-05-12 09:59:15</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου: ]]></title>
	            <link>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://www.logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_863_list_soldiers_1273578130.jpg"  align="right"  />	            	            Πολύ καλό, μπράβο Ηλία.  Αν και στην αρχή κάπου μπερδεύτηκα λίγο ( Δεν πεθαίναμε ποτέ…… και μετά…. Πεθαίναμε πριν καν πατήσουμε πάνω στα τείχη της ), αλλά με μια ελεύθερη ανάγνωση ….. ανοίγει το πεδίο.  Μου άρεσε όπως και τα προηγούμενα που σου έγραψα παρόμοια σχόλια.  Και πάλι μπράβο σου από εμένα.	            ]]></description>
	            <category>Επιστημονική Φαντασία</category>
                <pubDate>Tue, 11 May 2010 15:59:35 +0000</pubDate>
                <g:id>1790</g:id>
                <g:publish_date>2010-05-11 15:59:35</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Πρώτα σκοτώνεις την ψυχή σου]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://www.logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/64-epistimoniki-fantasia/863-2010-05-11-14-42-09.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        		    </channel>
</rss>
