♦ Ουσίωσις στο επιμύθιο του Μάρτη και περίλοξα τα μηχανεύματα της προκλήσεως ξεγελούν τον ενεστώτα των γραμμών. Παιχνίδι των αισθήσεων, λεξήματα και συνθέματα, εικόνες υπόγειες, ερμηνεύματα πολυποίκιλου παρορμητισμού, υπονοούμενος λόγος, κρυμμένη παράγραφος, παρεξήγηση των ορισμών και μηχανισμοί ανατροπής να λοιδορούν τις διορισμένες περιόδους της αποτύπωσης.
♦ Και το πρώτο περπάτημα του κειμένου εξυπηρετώντας την ημερομηνία απολογείται στο βιαστικό συναπάντημα των βλεμμάτων και μια μουσική σιγανού δρόμου περιπλέκει το συναίσθημα με τη μορφή των ενστίκτων.
♦ Παραμιλητό στο υπόφαιο, ενώ ο ήλιος μαρτυρά στο σύννεφο τη μεγαλοσύνη του.
♦ Στην πολιτεία οι αναπνοές συνήθισαν τα εκφωνήματα και τα όνειρα συρρικνώθηκαν. Η μελαγχολία άπλωσε την περηφάνια της και το χαμόγελο, μεταμφιεσμένη εκδήλωση, αποστασιοποιήθηκε από το ανασκευασμένο τοπίο αγνοώντας επιδεικτικώς τις κατευθυντήριες παραινέσεις της πατροπαράδοτης απαγγελίας.
♦ Οι ρήτορες προετοιμάζουν τις συνθήκες, ενώ οι εξώστες, παρωχημένα σημειώματα των αναμνήσεων, θα φιλοξενήσουν τη συνθηματογραφία της εποχής. Χειροκροτητές με ανυψωμένες κεφαλές, συλλαβιστές στίχων γραμμένων σε αλλοτινούς χρόνους θα δοξολογήσουν την ανυπαρξία κτυπώντας με τις δυο παλάμες τις προσεγγίσεις της βλακώδους αναμετάδοσης παρελθοντικών στιγμών.
♦ Ειρωνικά μειδιάματα. Οι μέρες κυλούν στον χρόνο. Οι μορφές επιδιώκουν να ανακτήσουν τη χαμένη σοβαρότητα και οι συνεντεύξεις, αθωωτικά προσχήματα, αποπροσανατολίζουν τη νοημοσύνη.
♦ Μικρά ονόματα στις επιγραφές και η συνταγή ομοιοτυπία παλαιότροπης εκτέλεσης προσδιορίζει αναφανδόν τους μελλοντικούς καιρούς.
♦ Η συλλογιστική ακροβατεί επικινδύνως και η φρασεολογία, παρηκμασμένη λειτουργία άφρονου γλωσσικού μετασχηματισμού, εισάγει τις εξαρτημένες προτάσεις των ψευδολογημάτων.
♦ Τερατουργήματα των προφάσεων και η σωτηρία, ουσιαστικό περιβόητο, δρομολογεί τις εξελίξεις. Δημοσκοπήσεις των περιστάσεων και μελλούμενες γιορτινές ημέρες θα πλουμιστούν καταλλήλως από τα πάθη των συμφώνων. Υπερέχοντες αλλοιωμένων προτύπων, μελιστάλαχτου ύφους εμποτισμένου αγανακτήσεως και μεγαλοστομίας, με χειραψίες σφιχτές, φιλικές, θα δώσουν στην προτροπή την εξιδανίκευση της ορθότητας. Και η απόφαση, σφαλισμένο παραθυρόφυλλο, διατηρεί τις αποστάσεις αρνούμενη να συμμετέχει στην πανήγυρη των εκδηλώσεων.
♦ Η ευφράδεια της αλαζονείας συναντά την προσχολική συλλογιστική και σφαδάζει στο πάτωμα η ορθογραφία της νοημοσύνης, ενώ η λογική αποσύρει τη σωτηρία στο σκοτεινό δωμάτιο.
♦ Η παράνοια, αμφίδρομο συμπέρασμα, γράφεται στην απάντηση και το ακατανόητο περιπλέκεται στην κατάληξη κάνοντας το απόρημα διακοσμητικού χαρακτήρα μακρόσυρτο μορφασμό.
♦ Η νεφέλη πέταξε λίγο γκρίζο στο κατόπι της. Μια φτερούγα μελαχρινή, παιχνιδιάρα, κατάπιε τον ουρανό και στάθηκε στο συρματόπλεγμα. Στο ραδιόφωνο κάποιος ασυνάρτητος φωνάζει, ενώ τα βράδια οι σοφοί μονολογούν την απεραντοσύνη της ευήθειας. Παρουσιαστές χαριεντίζονται με τα όμοια και καιροσκόποι των ημερών περπατούν απροκαλύπτως στα πεζοδρόμια των ειδήσεων.
♦ Ένα σφιχτοδεμένο καλάθι, μικρά τετράγωνα στο κεντημένο και ένα πολυκόσμητο χαλί με παπαρούνες. Δυο μικρά χέρια στολισμένα με το ασπροκόκκινο μαζεύουν άγριες μαργαρίτες.
♦ Θερίζοντας την άνοιξη με τρυφερότητα.
Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ (Εφημερίδα «Το Ποντίκι»)