Ήπια απ’ το δάκρυ σου νερό
κι ήταν γλυκό σαν νάμα
Μα της ψυχής το ξέσπασμα
το νιώσαμε αντάμα .
Κορμιά ήταν και έγειραν
στου έρωτα τ’ αλώνι
φτερά ήταν και κάηκαν
στου Ήλιου το αμόνι .
Μα δεν αντέχει το κορμί
χωρίς την αγκαλιά σου
κι αναζητάω το κρασί
που ‘σταζαν τα φιλιά σου .
Έλα να ξανασμίξουμε
για μια βραδιά μονάχα
και στάχτη να τα κάνουμε
του έρωτα τα κάστρα .