Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Logo Vima
***** Επιβράβευση Δημοσίευσης *****
Logo vima = Λογοτεχνικό Βήμα – Κανόνες Χρήσης παρ. 7 .
Σημείωση : Στην σελίδα παρέμειναν επίσης - αν και δεν συμβαδίζει ο αριθμός των αναγνωστών με τον κανόνα - όσα κείμενα είχαν κριθεί παλαιότερα από επιτροπή, (Μάρτιο έως Ιούνιο 2009).
Posted in
Διήγημα
0
 |
5.0 |
Δεν είναι για να παίζεις μ’αυτά τα πράγματα…
Δούλευα, ως συνήθως, αργά, χωμένος στις δικές μου ώρες, ανάμεσα στα χαρτιά μου, στο μεγάλο, επιβλητικό γραφείο με το ταλαιπωρημένο φωτιστικό να σκύβει σαν βραχίονας εξωγήινου πλάσματος πάνω από το μαύρο πληκτρολόγιο… αριστερά μου ένας σταυροφόρος με κοιτούσε μέσα από το μεταλλικό του προσωπείο, δεξιά μου ένα μισοδιαβασμένο βιβλίο του Γκέρσομ Σόλεμ περίμενε τη σειρά του…
Περισσότερα Άρθρα...
- Άφθαρτη
- Οι περιπέτειες ενός σοφού Σανυάσιν
- ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
- ΣΠΑΣΜΕΝΗ ΕΛΠΙΔΑ
- ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ
- Ανατολή
- Άνασσα
- ΟΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ...
- Ονειρόβατο Στερέωμα
- ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΔΑΥΛΕΙΑ...
- ΧΑΙΡΕΤΙΣΑ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ
- Ακινησία
- Εφηβεία
- ΑΠΟΨΕ
- Η τελευταία προσευχή
- Η απέναντι όχθη
- Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ (Ο κος ΓΚΟΡΙΤΖΑΚΗΣ)
- Σκήτη
- ΔΙΠΛΩΜΑ ΝΕΚΡΟΥ
- ΤΟ ΙΔΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ
- ΑΦΗΡΗΜΕΝΟ
- Ένα μπουκάλι αναμνήσεις..
- Μέσα μου
- Αφιλόξενος
- Ακρότατο
- Υδάτινη ρυτίδα
- ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ
- ΝΥΣΤΑΓΜΟΣ
- Ξυπόλητα κορίτσια
- Ξημερώματα Κυριακής
- Γονάτισα να προσευχηθώ
- Η πυξίδα
- Χάθηκες..
- Αγίνωτα μάρμαρα
