Sub Menu

Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2099 listings and 3741 reviews.

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 601 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .

logoclub.gr - Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Όλες μου οι σκέψεις είναι μια νύχτα.

Προσμένω το ξημέρωμα.

Δεν έρχεται ποτέ.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Σε έναν κόσμο απαισιόδοξο εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι

Κάπου σε κάποιο σπίτι βραδιάζει. Η γλυκιά κι ήρεμη φωνή της μαμάς που τρεμοπαίζει σε νανουρίζει και σε αποκοιμίζει. Σου διηγείται ένα παραμύθι από αυτά τα παιδικά γεμάτα όνειρα και φαντασία κι εσύ κοιμάσαι γεμάτος όμορφες εικόνες που έχεις πλάσει ακούγοντας το παραμύθι. Αυτός ο φανταστικός κόσμος των ονείρων σου δεν έχει τίποτα υπερβολικό, τίποτα που είναι αδύνατον να βρεις στον σημερινό κόσμο, αλλά εξακολουθεί να είναι ονειρεμένος στο μυαλό σου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Είναι…..

Είναι οι ερμαφρόδιτοι αιώνες
που γεννούν σπερμολόγους
και απατεώνες…
είναι η ίδια η δομή

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Όσα φοβάσαι να αποδεχτείς

Για εκείνες τις απουσίες στη ζωή που μας πονάνε και μας αποδυναμώνουν. Μα πάντα ο χρόνος, σαν το καλύτερο φάρμακο , γιατρεύει τις πληγές και μας κάνει να ελπίζουμε σε μια αναγέννηση του είναι μας.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ήταν προπύλαια αυγής όταν έρριξα τις ελιές στο τραπέζι, για να τις δεί η μέρα που ερχόταν και να μείνει ήρεμη και γαλήνια μαζί μου. Ήταν μια παραφυάδα θύμησης πικρής, που μ' έκανε να ρίξω στο τσουκάλι τα ξύλα της κανέλλας, να μυρωδίσει η σκέψη μου. Και η ξεχασμένη φωλιά του κότσυφα στην λεμονιά, άδεια - παρατημένη,να μου δείχνει τις βαλίτσες της νοσταλγίας, ξεκούμπωτες μα πάντα κλειστές, γεμάτες πονεμοκάρδι και σκόρπιο αναφιλητό. Και το λιοπύρι ν' ανεβαίνει τα πετροχάλικα διψώντας, κάνοντας τα φύλλα της αγκυνάρας να σκύψουν στο χώμα για λίγη δροσιά.


Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: