Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΜΠΡΙΟΛΕ

Εκεί για να ανταμώσεις δε χρειάζεται ιδιαίτερη συνεννόηση ούτε  και τηλέφωνα.

Σε βρίσκουν και του βρίσκεις όλους.

Φτάσαμε  λοιπόν και αφού βρήκαμε χώρο να βολέψουμε το αμάξι  στρώσαμε   τα συμπράγκαλα μας κατάχαμα αριστερά στο έμπα του μοναστήριού .

Αφού  χαιρετηθήκαμε και  είπαμε  τα χρόνια πολλά με τους γείτονες

{ αν θυμάμαι καλά με τους Τσεκουραίους  καθόμασταν πλάι πλάι }

εγώ ξαμολήθηκα.

Βρήκα το Πάνο, το Λάκη, την Χρυσούλα , την Αγγελική, την Αφροδίτη , το Χρήστο  και λέγαμε και λέγαμε ,

Χωρίζαμε και ξαβρισκόμασταν, θυμόμασταν  και  γελάγαμε

Σβήναμε και ξαγράφαμε   διευθύνσεις και τηλέφωνα.

Ρώταγες για το έναν ..

-ήρθε μωρέ ? είναι εδώ τον είδε κανείς ?

-ήρθε τον είδα εγώ ,πάω να του το πω.

Συμφωνήσαμε ,αφού φάμε μια μπουκιά με τους δικούς μας να βρεθούμε στα δεξιά στο ένα μαγαζί με τα όργανα .

Γύρισα στο πόστο  μου  και  αφού τσίμπησα λίγο προβατίνα στη χόβολη που είχε φτιάξει ο αδερφός μας ο Νικόλας ξανά στο φευγιό.

-που πας μωρέ ?  πετάχτηκε η αδερφή μας…

-εσύ κάτσε δω με τις θειάδες σου εγώ πάω .

-σε ψάχνει ο Μάκης

- ο Μάκης?

- ναι τι σου λέω

-τώρα το λες

-άμα τόλεγα νωρίτερα δε θάβαζες μπουκιά στο στόμα σου

-ξέρεις που θάμαι πες του άμα ξανάρθει θα με βρει εκεί

Δε χρειάστηκε όμως ,ο Μάκης  ο Βαφτισιμιός μας  , ήξερε   και ήταν εκεί ,με το τραπέζι στρωμένο ,έτοιμος και με ποτά και με ποτήρια.

-    Εδώ θα κάτσουμε .. μου λέει . .. λίγο ..Μετά θα πάμε απέναντι κι΄επειτα βλέπουμε

-   Ρε Χρήστο τι λέει ?

-   Θα κάτσουμε λίγο εδώ , μετά στα άλλα κλαρίνα  κι’αμα γυρίσει η  ώρα θα δεις

-   Τι   να δω μωρέ  ?

-    Γκόμενες  ,μπόλικες  ωραίες  τι νομίζεις ,υπογράμμισε με τόνο σαφή και ξεκάθαρο ο Μάκης.

-    Που τις βρήκατε ?

-     Δε τις βρήκαμε μας τις φέρανε

-    Τι λέει ρε Χρήστο  τούτος φέρανε και γυναίκες εδώ ?

-     Όχι μωρέ ,να ήρθε κείνος που λέει το καμπριολέ,ξέρεις κείνο  το σαχλοτράγουδο κιέφερε και μπαλέτο μαζί του .

-  Που ?

-   Από τη πάνω μεριά

-   Γι αυτό δεν ακούω τίποτα ?

-    Δεν αρχίσανε ακόμα

-   Και πότε προβλέπετε  ?

-     Άμα ,τέλος πάντων ,άμα οι γυναίκες επιστρέψουν  στα  κελιά τους  …..

-   Χαχαααααα ρεμάλια ,δε παίζεστε,μπαλέτο μωρέ σε μοναστήρι ?

-   Εμείς ? τι φταίμε εμείς ? άλλοι κάνουν κουμάντο

Σε λίγο η παρέα μας μεγάλωσε  αρκετά.

Άρχισαν όμως τα τσιφτετέλια  και τα ψιλοπατράγουδα και φύγαμε.

Πήγαμε απέναντι στα άλλα όργανα να δούμε κι΄ αλλους , μα και κει τα ίδια .

Τέλος καταλήξαμε στο κύριο καμπριολέ .

Το θέαμα ? άλλο να το λες κι άλλο να το βλέπεις.

Μια εξέδρα ,ένα ψευτοσκηνικό της πλάκας,

ο κύριος καμπριολέ στη μέση να κουνιέται και  να σείετε και τριγύρω  του κοριτσόπουλα  σαν από ταινία  Δαλιανίδη.

Τρία τέσσερα τραγούδια της σειράς κι έπειτα ξανά και μανά το σουξέ του.

Πόσες φορές είπε τούτο το έρμο το τραγουδάκι  ούτε κι΄ο Θεός

δεν θα πρόλαβε να μετρήσει.

Βέβαια κανένας  δεν έδινε σημασία στα τραγουδάκια.

Όλοι το μπαλέτο χαβαλεδιάζανε ,τα κοριτσόπουλα,τις γκόμενες.

Η αλήθεια είναι, γι’αυτό ήταν και κει άλλωστε.

Για το χαβαλέ, για  τη πλάκα .

Σε λίγο εμφανίστηκαν κι’οι γυναίκες,σιγά  μη δεν έρχονταν.

Μας σκυλόβρισαν , μας είπανε λιμάρηδες και γουρούνια που όλο τις γκόμενες μπανίζανε, μα ευτυχώς νύσταξαν νωρίς και αποχωρήσανε.

Κάποια στιγμή έγινε και το διάλειμμα κι’ ο Μακης τινάχτηκε αμέσως πάνω.

-         Πάμε μου λέει  …

-         Που ρε Μάκη ?

-         Η λεγάμενη πάει στη τουαλέτα   πάμε ..

-         Ποια αυτή που μπάνιζες συνέχεια ?ωραία είναι.. μα τι θα της πεις ?

-         Κάτι  θα βρούμε .

Στο δρόμο του εξήγησα ότι άδικος κόπος θα είναι ..αυτές γυρνάνε από πανηγύρι σε πανηγύρι και βλέπουν και ακούνε πολλά .

-         Εκτός αν πάμε από το σωστό μονοπατι ..του λέω ..τότες κάτι μπορεί να βγει,

-         Σωστό μονοπάτι ?

-         Ναι θα δεις .

Όταν φτάσαμε εντοπίσαμε αμέσως το στόχο .

Βάζω δήθεν αθώα το πόδι μου έξω από τη πορτα , ανοιγει κείνη τραβιέμαι εγώ σαν ξαφνιασμένος κι ΄ άρχισε το ψηστήρι.

-        

-         Έχετε σπουδάσει κλασικό μπαλέτο  εεε.. ?

ρωτάω δήθεν σαν το ήξερα.

-         Πως το καταλάβατε ..απαντάει με καμάρι

-         Μα εκείνοι που ξέρουν το καταλαβαίνουν αμεσως ,αλωστε

ιμπρεσάριος είμαι  ,η δουλειά μου είναι.

-         Μάλιστα χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω

-         Και γω.. και αν θέλετε δώστε τα στοιχεία σας στο συνεργάτη μου  το Μάκη και όταν ανεβούμε  στην Αθηνα θα σας τηλεφωνήσει.

-Μάκη κράτησε σε παρακαλώ τα στοιχεία της κύριας …

είπα με στόμφο κα αποτραβήχτηκα.

Τώρα ήταν η σειρά του Μάκη.

Στο γυρισμό ..τον ρωτάω

-         Εντάξει ? πήρες αυτό που ήθελες ?

-         Εγώ πήρα αυτό που ήθελα και διεύθυνση και τηλέφωνο

μα δεν μου λες κάτι ?

-Ορίστε

-Αυτό είναι το σωστό μονοπάτι που έλεγες ,τα ψέματα που είπαμε?

-Ακου και οι δυο μας είπαμε ψέματα και γω που το άρχισα και συ σαν συνεργάτης μου και μάλιστα πιο πολύ εσύ ,αφού εσύ θα το συνεχίσεις κιόλας .Τι λες τώρα ?-

- Τίποτα άστο  ..Ακου σωστό μονοπάτι  χαχχαχα …Πλάκα είχε…

Την επομένη ,το μεσημέρι, κάτω απ’τη μουριά  αραχτοί και με τα φραπεδάκια μας κρυφογελάγαμε   με τα λογής σχόλια που ακούγαμε

και το κυριότερο ? Το  ερώτημα που  πλανιόταν..

- Ρε γαμώτο έβγαλε κανένας κανένα γκομενάκι η τζάμπα πήγανε τα φράγκα μας?